Умри шоир гарчи кӯтаҳ, умри шеъри ӯ
Умри шоир гарчи кӯтаҳ, умри шеъри ӯ
дароз аст,
Ҷони шоир дар ниёзу рӯҳи шоир бениёз аст.
Мехурад ғамҳои олам беш аз ғамҳои ҷонаш,
Кори шоир кор не, худкоҳию сӯзу гудоз аст.
Ҳақ биҷӯяд солҳо, ноҳақ бисӯзад умрҳо,
Гарчи безор аст аз афсона, боз афсонасоз аст.
Дар дили ӯ мурдагону зиндагон паҳлуи ҳам,
Омаду рафти нафасҳояш гуселу пешвоз аст.
Қоматаш хам гашта бошад гар зи бори зиндагӣ,
Пеши фардо аз ҳама имрӯзиён ӯ сарфароз аст.
Гарчи биншинад миёни чордевори хаёл
Аз ҳама ӯ тезпарвоз, аз ҳама ӯ пештоз аст.