Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо Бе ту кардам хато, Ситораи ман.
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем, Бо ҳафтҳазорсолагон сарбасарем.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Ба модарам
Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам, Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад ният, Ки рӯзи тӯй дида дар қади ман, бишканӣ армон, Бубинӣ то ба ранги нав, ба
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз Қаротоғ омадем
Аз Қаротоғ омадем, Сина ба доғ омадем. Сина ба доғ чӣ бошад? Ёр суроғ омадем.
Зоғча
Кунҷи ғарам ҷойи ӯст, Дар лабаки боғча, Кулча зада хуфтааст Вақти саҳар Зоғча.
Ҳарҷошину Ҳарҷогард
Нима сурху нима зард, Ҳарҷошину ҳарҷогард. Кӯҳбарову саҳрогард, Ҳавопару дарёгард.
Боқӣ
I - Кӣ омаду кӣ омад? - Акои Боқӣ омад. - Кӣ омаду кӣ омад?
Рӯбоҳ Фикри Хона Кард
Бехонагӣ бар ҷон расид, Чун корд ба сутхон расид. Рӯбоҳ биншасту ба дард Андешае аз хона кард:
Моҳича Ва Мушак
Моҳичае буд чун тило Дар обгире пурбаҳо. Он обгир аз шиша буд, Моҳича дар андеша буд,
Поси Модар
Мурғак суроғи дона рафт, Гулчӯҷаро дар лона монд, Дар лона назди чӯҷааш Оби зулолу дона монд.
Гаҳвораҷунбон
Дар кӯҳ не, Дар дашт не, Дар пуштаву хамгашт не, Дар боғ,
Чӯҷа Пайи Дона Рафт
Чӯҷа паси хона рафт, Чӯҷа пайи дона рафт. Аз раҳ гузашт чӯҷа, Аз раҳ нагашт чӯҷа.
Се Ёраки Бехобак
Аз дидаҳо дар канор, Дар як гӯшаи анбор, Ки рӯшаниро раҳ нест, Ҷувори яке мезист.
Дар Мавсими Тобистон
I - Мӯрча, эй мӯрча, Майдаяки зӯрча, Аз саҳар зери борӣ?
Бовар Ва Каланд
Марде буду сода буд, Сода буду лода буд. Пиндори абас мекард, Бовар ба ҳар кас мекард.
Чистонҳо
Чист он ки монанди мушт Ҳам нарм асту ҳам дурушт, Бораш ҳамеша хор аст, Хораш ҳамеша дар пушт?
Шодӣ Ё Ҳодӣ
Дар як бинои барҳаво, Андар чаҳорум ошён, Ҳамсояи якдигаранд Шодию Ҳодӣ, ҷӯраҷон.
Ваъда
Ваъда амри виҷдон аст, Оинаи эътибор, Ваъда додан осон аст, Иҷрои ваъда душвор.
Зимистон
Ҳавои сард омад, ҷӯй ях баст, Фарози кӯҳҳоро абр пӯшид. Шамоли тунд аз машриқ хурӯшид, Ба рӯйи бому дарҳо барф биншаст.
Хони Эҳсон
Бо ханда рӯйи худ тофт Хуршеди тирамоҳон, Тасвири дигаре ёфт Маҳбуб Тоҷикистон.
Мактаби Мо
Ба тори кӯҳу бар домони саҳро, Ба оғӯши деҳу шаҳри дилоро, Ба сӯйи чашмаву рӯди мусаффо, Ба ҳар ҷое, ки таътил бурд моро,
Ҷӯра
Ҷӯра фақат ҷӯра нест, Ҷӯра бародари ман, Ҷӯра ҷӯраи ҷонист, Ҷӯра тоҷи сари ман.
Сабақи Модар
Се тани ҷон миёни ҷон буданд, Дӯстдорони меҳрубон буданд, Огаҳи ҳоли якдигар буданд, Модару духтару писар буданд.
Ҷонакаш Дар Хатар Монд
Шағолак шикор омад, Аз зери гулхор омад, Аз рӯйи девор омад, Пеши мурғаки парпо
Аллаё, Алла!
Хоб омаду хоб омад, Хоб аз лаби об омад, Бо нури маҳтоб омад, Аллаё, алла, алла!
Сандалӣ
Дар турми дар чун посдор, Дар поси худ - сармо, вале Парво намеояд маро, Бо кӯрпа пӯшидааст,
Соқӣ Ва Боқӣ
Соқӣ надорад тоқӣ, Тоқӣ - дар сари Боқӣ, Пешу пас медароянд Аз дар Боқию Соқӣ.
Муаллими Мо
Субҳи дилафрӯз Бархезад аз хоб, Чун рӯ намояд Меҳри ҷаҳонтоб,