Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст, Биёр бода, ки бунёди умр бар бод аст. Ғуломи ҳиммати онам, ки зери чархи кабуд
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст, Дили савдозада аз ғусса дуним афтодаст. Чашми ҷодуи ту худ айни саводи сеҳр аст,
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст?
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст? Маро фитод дил аз раҳ, туро чӣ афтодаст? Миёни ӯ, ки Худо офаридааст аз ҳеч,
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст, Карам намову фуруд о, ки хона хонаи туст. Ба лутфи холу хат аз орифон рабудӣ дил,
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст?
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст? Чун кӯи дӯст ҳаст, ба саҳро чӣ ҳоҷат аст? Ҷоно, ба ҳоҷате, ки туро ҳаст, бо Худой,
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст, Кушоди кори ман андар карашмаҳои ту баст. Марову сарви чаманро ба хоки роҳ нишонд,
Он шаби қадре, ки гӯянд аҳли хилват, имшаб аст
Он шаби қадре, ки гӯянд аҳли хилват, имшаб аст, Ё Раб, ин таъсири давлат дар кадомин кавкаб аст? То ба гесӯи ту дасти носазоён кам расад,
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст, Роҳи ҳазор чорагар аз чор сӯ бибаст. То ошиқон ба бӯйи насимаш диҳанд ҷон,
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст?
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст? Хум, гӯ, сари худ гир, ки хумхона хароб аст. Гар хамри биҳишт аст, бирезед, ки бе дӯст
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст, Ки мӯниси дами субҳам дуои давлати туст. Сиришки ман, ки зи тӯфони Нӯҳ даст бибурд,
Дар дайри муғон омад ёрам қадаҳе дар даст
Дар дайри муғон омад ёрам қадаҳе дар даст, Маст аз маю майхорон аз наргиси масташ маст. Дар наъли саманди ӯ шакли маҳи нав пайдо
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст, Пираҳанчоку ғазалхону суроҳӣ дар даст, Наргисаш арбадаҷӯю лабаш афсӯскунон,
Шукуфта шуд гули ҳамрову гашт булбул маст
Шукуфта шуд гули ҳамрову гашт булбул маст Салои сархушӣ, эй сӯфиёни бодапараст! Асоси тавба, ки дар муҳкамӣ чу санг намуд,
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст, Ки ба паймонакашӣ шуҳра шудам рӯзи аласт. Ман ҳамон дам, ки вузӯ сохтам аз чашмаи ишқ,
Хаёли рӯйи ту дар ҳар тариқ ҳамраҳи мост
Хаёли рӯйи ту дар ҳар тариқ ҳамраҳи мост, Насими мӯйи ту пайванди ҷони огаҳи мост. Ба рағми муддаиёне, ки манъи ишқ кунанд,
Чу бишнавӣ сухани аҳли дил, магӯ, ки хатост
Чу бишнавӣ сухани аҳли дил, магӯ, ки хатост, Суханшинос найӣ, ҷони ман, хато ин ҷост! Сарам ба дунйию уқбӣ фурӯ намеояд,
Дилу динам шуду дилбар ба маломат бархост
Дилу динам шуду дилбар ба маломат бархост, Гуфт: – Бо мо манишин, к-аз ту саломат бархост. Кӣ шунидӣ, ки дар ин базм даме хуш бинишаст,
Рӯза як сӯ шуду ид омаду дилҳо бархост
Рӯза як сӯ шуду ид омаду дилҳо бархост, Май зи хумхона ба ҷӯш омаду мебояд хост. Тавбаи зуҳдфурӯшони гаронҷон бигузашт,
Эй насими саҳар, оромгаҳи ёр куҷост?
Эй насими саҳар, оромгаҳи ёр куҷост? Манзили он маҳи ошиқкуши айёр куҷост? Шаби тор асту раҳи водии Айман дар пеш,
Соқиё, омадани ид муборак бодат
Соқиё, омадани ид муборак бодат В-он мавоид, ки кардӣ, маравод аз ёдат! Дар шигифтам, ки дар ин муддати айёми фироқ
Сина аз оташи дил дар ғами ҷонона бисӯхт
Сина аз оташи дил дар ғами ҷонона бисӯхт, Оташе буд дар ин хона, ки кошона бисӯхт. Танам аз воситаи дурии дилбар бигудохт,
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт, Ба қасди ҷони мани зори нотавон андохт. Набуд ранги ду олам, ки нақши улфат буд,
Эй шоҳиди кудсӣ, кӣ кашад банди ниқобат?
Эй шоҳиди кудсӣ, кӣ кашад банди ниқобат? В-эй мурғи биҳиштӣ, ки диҳад донаву обат? Хобам бишуд аз дида дар ин фикри ҷигарсӯз,
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб. Гуфт: – Дар дунболи дил раҳ гум кунад мискин ғариб. Гуфтамаш: –Магзар замоне. Гуфт: – Маъзурам бидор,
Медамад субҳу килла баста саҳоб,
Медамад субҳу килла баста саҳоб, Ассабӯҳ, ассабӯҳ, ё асҳоб! Мечакад жола бар рухи лола,