Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст, В-он вусма бар абрувони дилбанд, ё қавси қузаҳ бар офтоб аст. Селоб зи сар гузашт, ёро, з-андоза бадар
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст, В-он на болои санавбар, ки дарахти рутаб аст. На даҳонест, ки дар ваҳми сухандон ояд,
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост, К-он ки ошиқ шуд, аз ӯ ҳукми саломат бархост. Ҳар кӣ бо шоҳиди гулрӯй ба хилват бинишаст,
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост, Роҳати ҷону шифои дили бемор он ҷост. Ман дар ин ҷой ҳамин сурати беҷонаму бас,
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост, Чораи ишқ эҳтимол, шарти муҳаббат вафост. Молики радду қабул ҳар чӣ кунад, подшост,
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост, Ҳар кӣ дар ин ҳалқа нест, фориғ аз ин моҷарост. Гар бизанандам ба теғ дар назараш бе дареғ,
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост, Аз хона бурун омаду бозор биёрост. Дар ваҳм нагунҷад, ки чӣ дилбанду чӣ ширин,
Хуш меравад ин писар, ки бархост
Хуш меравад ин писар, ки бархост, Сарвест, чунин ки меравад рост. Абрӯш камони қатли ошиқ,
Бӯи гулу бонги мурғ бархост
Бӯи гулу бонги мурғ бархост, Ҳангоми нишоту рӯзи саҳрост. Фарроши хазон варақ бияфшонд,
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост, Муроди хеш дигарбора ман нахоҳам хост. Агар қабул кунӣ в-ар биронӣ аз бари хеш,
Нашояд гуфтан он касро диле ҳаст
Нашояд гуфтан он касро диле ҳаст, Ки надҳад бар чунин сурат дил аз даст. На манзуре, ки бо ӯ метавон гуфт,
Дер омадӣ, эй нигори сармаст
Дер омадӣ, эй нигори сармаст, Зудат надиҳем доман аз даст. Бар оташи ишқат оби тадбир
Чунон ба мӯи ту ошуфтаам, ба бӯи ту маст
Чунон ба мӯи ту ошуфтаам, ба бӯи ту маст, Ки нестам хабар, аз ҳар чӣ дар ду олам ҳаст. Дигар ба рӯи касам дида бар намебошад,
Бе ту ҳаром аст ба хилват нишаст
Бе ту ҳаром аст ба хилват нишаст, Ҳайф бувад дар ба чунин рӯй баст. Домани давлат чу ба даст уфтод,
Чӣ дилҳо бурдӣ, эй соқӣ, ба соқи фитнаангезат
Чӣ дилҳо бурдӣ, эй соқӣ, ба соқи фитнаангезат, Дареғо бӯса чанде бар занахдони диловезат. Хаданги ғамза аз ҳар сӯ ниҳон андохтан то кай?
Мапиндор аз лаби шириниборат
Мапиндор аз лаби шириниборат, Ки коме ҳосил ояд бе марорат. Фироқ афтад миёни дӯстдорон,
Бандавор омадам ба зинҳорат
Бандавор омадам ба зинҳорат, Ки надорам силоҳи пайкорат. Муттафиқ мешавам, ки дил надиҳам,
Дӯст дорам, ки бипӯшӣ рухи ҳамчун қамарат
Дӯст дорам, ки бипӯшӣ рухи ҳамчун қамарат, То чу хуршед набинанд ба ҳар бому дарат. Ҷурми бегона набошад, ки ту худ сурати хеш
Дили ҳар кӣ сайд кардӣ, накашад сар аз камандат
Дили ҳар кӣ сайд кардӣ, накашад сар аз камандат, На дигар умед дорад, ки раҳо шавад зи бандат. Ба Худо, ки парда аз рӯи чу оташат барафкан,
Куҳан шавад ҳама касро ба рӯзгор иродат
Куҳан шавад ҳама касро ба рӯзгор иродат, Магар маро, ки ҳамон ишқи аввал асту зиёдат. Гарам ҷавоз набошад ба пешгоҳи қабулат,
Муаллимат ҳама шӯхию дилбарӣ омӯхт
Муаллимат ҳама шӯхию дилбарӣ омӯхт, Ҷафову нозу итобу ситамгарӣ омӯхт. Ғуломи он лаби заҳҳоку чашми фаттонам,
Чӣ фитна буд, ки ҳусни ту дар ҷаҳон андохт
Чӣ фитна буд, ки ҳусни ту дар ҷаҳон андохт, Ки як дам аз ту назар барнаметавон андохт?! Балои ғамзаи номеҳрбони хунхорат
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ, Ҳам қимати қомати расоям будӣ. З-аввал ту намезодӣ, намемурдам ман,
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ, Дунё баумед асту умедам додӣ. То бар сари ман чӣ ояд аз бешу камӣ,