Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бо сабури ғӯраам ҳалво нашуд
Бо сабури ғӯраам ҳалво нашуд, Як дари дил ҳам ба рӯям во нашуд. Ёри худ бишмурдаам бегонаро,
Барои Қобилҷон
Дасташ шиканад он, ки бикушт Қобили моро, Ғарқобаи хун карда ҳазорон дили моро. То кай ту бигу милатгарои малъун,
Дур аз Ватанам маро чу тақдирам кард
Дур аз Ватанам маро чу тақдирам кард, Ин ғурбати бегона замингирам кард. Рафтам зи барат замини бобоии ман,
Рафтам ба беморхона
Андаке шудам бемор, Гуфтам намеравам кор. Ба сӯйи беморхона,
Баҳори бе Лоиқ
Эй баҳори бе Лоиқ, рози марг ифшо кун, Бо таронаи борон ёди шоири мо кун. Асру лаҳза яксон аст дар радифи бемаргӣ,
Қасам
Ба дидаи маро надидаат, қасам, Ба лолаҳои аз барои ман начидаат, қасам, Ту аз манӣ!
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист, Дар ҳар варақи китоби худ хоҳам зист. То ҳастаму ҳаст зулму зулмат ба ҷаҳон,
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд, Дар дафтари сабзи ғазал пайғоми Мавлоно набуд. Дар хандаҳои гулдара, дар нағмаҳои бефара,
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ, Худро ба дори гардани маҳтоб мекашид. Ёди висоли ботиле аз шаҳраги хаёл,
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад, Ту умре бехазону гулфишон бошӣ. Бимон ман сӯзаму ту дар амон бошӣ,
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд, Ба ту аз даҳшати танҳоии ҷонона дуруд, Ба ту аз бӯйи хуши рақси гули ёс паём,
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак, Рақси фари парасту дар осмон муборак. Рав, дарду ғам, ки шодем хони фараҳ гушодем,
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо, Аз ҳасрати хунинкафанон чашми нами мо. Аз ваҳшати оқипадарон пушти хами мо,
Сайру гашти лолазорон ёд бод
Сайру гашти лолазорон ёд бод, Афту хези майгусорон ёд бод, Ишрати фасли баҳорон ёд бод,
Барои Муъмин Қаноат
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав, Ҳамчу тифли инқилоб Бо саволу бо ҷавобу бо хитоб.
Барои Лоиқ
Ҷон будиву рафтӣ, зиндаям, ҳайронам, Дар васлу видои ҷону тан сарсонам. Бо ашк марез пок дар домани хок,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам, Ранги зардамро ба пеши аҳли дард овардаам. Ранги зардамро бубину аз хазонам ёд кун,
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ, Аз фироқаш хаставу бемор гаштам ноилоҷ. Ҳамчу кокул рӯзу шаб афтодам аз дунболи ӯ,
Мухаммаси Садриддин Айнӣ бар ғазали Соиби Табрезӣ
Рафтам ба ҷустуҷӯяш дар кӯчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пераҳан дарида. Дар кӯйи ӯ фитодам дар хоку хун тапида,
Самарқанду Бухоро
Ҳаббазо, шаҳри Самарқанди биҳиштитимсол, Ҷуз биҳишташ ба тароват натавон ёфт мисол. Зарнисор аст заминаш чу кафи аҳли карам,
Айнӣ
Ҷаҳоне бар ғубори айнаки Айнӣ намеарзад, Ба гарди хоки поки яктаки Айнӣ намеарзад. Сари кори сухан нохуфтани шабзиндадороне
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред, Раҳмате бар хотири уммедвори ман баред. Ё ба ман аз хоки пояш сурмаворе оваред,
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред, Танбӯру наю доираю занг биёред! Сорангу рубоб аст ба ҳам шӯриши маҷлис,
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд, Халқи моро дафтари Айнӣ
Айнӣ
Бар вафоят дил супурдам, халқи ман, Борҳо баҳри ту мурдам, халқи ман. Ганҷи умри бебаҳоро бохтам,
