Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро, Ёқут чӣ арзад? Бидеҳ он қути равонро. Аввал падари пир хурад ратли дамодам,
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро?
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро? Чӣ кунад гӯй, ки оҷиз нашавад чавгонро? Сарвболои камонабрӯ агар тир занад,
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро, Сӯзи ишқат нанишонад зи ҷигар ҷӯш маро. Нагзарад ёди гулу сунбулам андар хотир,
Бархез, то яксӯ ниҳем ин далқи азрақфомро
Бархез, то яксӯ ниҳем ин далқи азрақфомро, Бар боди қаллошӣ диҳем ин ширки тақвономро. Ҳар соат аз нав қиблае бо бутпарасте меравад,
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро, Ё вақти бедорӣ ғалат будаст мурғи бомро? Як лаҳза буд ин ё шабе, к-аз умри мо тороҷ шуд?
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро, То қиёмат шукр гӯям кирдгори хешро. Ёри борафтодаро дар корвон бигзоштанд,
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро, То ба ҳар навъе ки бошад, бигзаронам рӯзро. Шаб ҳама шаб интизори субҳрӯе меравад,
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро, Соқӣ, бидеҳ он ҷомро, мутриб, бизан он созро. Имшаб, ки базми орифон аз шамъи рӯят равшан аст,
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст, Чун маст шудам, дар хирадам нуқсон аст. Ҳолест миёни мастиву ҳушёрӣ,
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр, Ё бо санами тозарухи хандон хӯр! Бисёр махӯр, фош макун, вирд масоз,
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ, Бар май дари айшро бубастӣ, Раббӣ. Бар хок бирехтӣ майи гулгунро,
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро, Талкин зи шароби ноб гӯед маро. Хоҳед ба рӯзи ҳашр ёбед маро,
Мо хирқаи зуҳд бар сари хум кардем
Мо хирқаи зуҳд бар сари хум кардем, В-аз хоки харобот таяммум кардем. Бошад, ки зи хоки майкада дарёбем.
Соқӣ, гулу сабза бас тарабнок шудаст
Соқӣ, гулу сабза бас тарабнок шудаст, Дарёб, ки ҳафтаи дигар хок шудаст. Май нӯшу гуле бичин, ки то дарнигарӣ,
Абр омаду боз бар сари сабза гирист
Абр омаду боз бар сари сабза гирист, Бе бодаи арғувон намебояд зист. Ин сабза, ки имруз тамошогаҳи мост,
Бархез, дило, ки чанг бар чанг занем
Бархез, дило, ки чанг бар чанг занем, Май нӯш кунему ном бар нанг занем. Саҷҷода ба як пиёла май бифрӯшем,
Бо ҷавонӣ сар хуш аст ин пири бетадбирро
Бо ҷавонӣ сар хуш аст ин пири бетадбирро, Ҷаҳл бошад бо ҷавонон панҷа кардан пирро. Ман ки бо мӯе ба қувват барнаёям, эй аҷаб,
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт, Чашм надорад халос, ҳар кӣ дар ин дом рафт. Ёди ту мерафту мо ошиқу бедил будем,
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро, Бурқаъ фурӯ ҳилад ба ҷамол офтобро. Гӯӣ ду чашми ҷодуи обидфиреби ӯ
З-андоза берун ташнаам
З-андоза берун ташнаам, соқӣ, бидеҳ он обро, Аввал маро сероб кун в-он гаҳ бидеҳ асҳобро. Ман низ чашм аз хоби хуш бар менакардам пеш аз ин,
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро, Гар ту шикеб дорӣ, тоқат намонд моро. Боре ба чашми эҳсон дар ҳоли мо назар кун,
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро, Аллаҳ-Аллаҳ, ту фаромӯш макун суҳбати моро. Қимати ишқ надонад, қадами сидқ надорад,
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо, Ки шаб дароз бувад хобгоҳи танҳоро. Зи даст рафтани девона оқилон донанд,
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро, Фароғат аз ту муяссар намешавад моро. Туро дар оина дидан ҷамоли талъати хеш
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо, К-оина покиза асту рӯи ту зебо. Чун маи равшан дар обгинаи софӣ