Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бар тарфи рух ниҳодӣ он ҷаъди мушксоро
Бар тарфи рух ниҳодӣ он ҷаъди мушксоро, Чун шаб сиёҳ карди рӯзи сафеди моро. Бӯят ба ҳар машоме ҳайф аст агар тавонам,
Ба афсун гар кушоӣ мӯҳри ин лаъли шакархоро
Ба афсун гар кушоӣ мӯҳри ин лаъли шакархоро, Фуруд орӣ аз ин фирӯзагун манзар Масеҳоро. Биё соқӣ, ки гар иқболи гардунро бақо будӣ,
Наат Салмо валекин лоҳа барқун мин мағониҳо
Наат Салмо валекин лоҳа барқун мин мағониҳо, Бале, манзигаҳи мақсудро бошад нишониҳо. Насими кӯи ӯ бахшад дили уммедворонро
Эй навҷавон, ки дил ба каманди ту бастаам
Эй навҷавон, ки дил ба каманди ту бастаам, Раҳме намо, ки пиру заифу шикастаам. Чил сол дар муҷоҳада умрам чу сарф шуд,
Чеҳраи зард зи хун баста ҷигар таҳ ба таҳам
Чеҳраи зард зи хун баста ҷигар таҳ ба таҳам, Сурхрӯӣ ба ҷуз ин нест зи бахти сияҳам. Ҷӯи хун гирди манн аз дида даромад, чӣ кунам?
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам, Бар осмони шараф ҳаст иқди Парвинам. Бар он сарам ба раҳат карда пой аз сари хеш,
Нест ҷуз рух ба кафи пои ту судан ҳавасам
Нест ҷуз рух ба кафи пои ту судан ҳавасам, Дорам умме, ки мабзул бувад мултамасам. Ман кӣ бошам, ки кунам ҳамнафасӣ бо чу туе,
Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод
Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод, В-аз хатарҳои сафар ҷумла нигаҳдораш бод! Гар бибандад ба сафар бору агар бикшояд,
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад, Зи сангу оҳан аз дарди дилаш фарёд мехезад. Хаёли оразу болои ту то бастаам бо худ,
Булбул аз гул бигзарад, гар дар чаман бинад маро
Булбул аз гул бигзарад, гар дар чаман бинад маро, Будпарастӣ кай кунад, гар баҳраман бинад маро. Дар сухан пинҳон шудам чун бӯи гул дар барги гул,
Дил ба сурат надиҳам, то шуда сират маълум
Дил ба сурат надиҳам, то шуда сират маълум, Бандаи ишқаму ҳафтоду ду миллат маълум. Воизо, ҳавли қиёмат ба дили мо мафикан!
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест?
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест? Синае кӯ, ки дар он мурғи гирифтори ту нест? Гар зи хуноби ҷигар об диҳад оби ҳаёт,
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт, Ки ҳар нафас зи таи сина пираҳан месӯхт. Ҳодиси ишқи туро то навишт мекардам,
Мужда эй дил, ки зи ғам вақти наҷот омадааст
Мужда эй дил, ки зи ғам вақти наҷот омадааст, Боз дар хонаи ҷон шамъи ҳаёт омадааст. Нест андешаи инсону малакро гузаре,
Гули мақсудро бӯ кардам имшаб
Гули мақсудро бӯ кардам имшаб, Хаёли чашми ҷоду кардам имшаб. Зи селоби сиришкам гашт тӯфон,
То шароби лаби лаъли ту ба ҷом аст имшаб
То шароби лаби лаъли ту ба ҷом аст имшаб, Кавкаби бахти маро ком ба ком аст имшаб. Омадӣ ҷону дилу дида нисорат бодо,
Ҳангомаи дил гарм ба май мекунам имшаб
Ҳангомаи дил гарм ба май мекунам имшаб, Ҳамсӯҳбатии нолаи най мекунам имшаб. Гарм аст маро сӯҳбату сар бар кафи даст аст,
Эй мунаввар аз маҳи ҳуснат чароғи офтоб
Эй мунаввар аз маҳи ҳуснат чароғи офтоб, В-эй муаттар аз сари зулфат димоғи офтоб. Оби савдоят суроҳӣ бар лаби соғар ниҳод,
Мадеҳ бар бод аз шона сари зулфи парешонро
Мадеҳ бар бод аз шона сари зулфи парешонро, Макун саргаштаи водӣ ту инак, дардкешонро. На гул дидам, на булбулро, аз ин бӯстонсаро рафтам,
То кард бино чашми ту бедодгариро
То кард бино чашми ту бедодгариро Оташ ба дил афтод насими саҳариро. Бас Хизр, ки сероб шуд аз чамаи ҳайвон,
То дод навид аз қадамат абр чаманро
То дод навид аз қадамат абр чаманро, Бикшод ба побӯсии ту ғунча даҳанро. Гар парда шавад дур зи рухсораи ҳуснат,
Ғам мекунад фузунӣ, эй дӯстон худоро
Ғам мекунад фузунӣ, эй дӯстон худоро, Шояд нуҳуфта монад ин рози ошкоро. Моро чу мум бигдохт ин оташи муҳаббат,
Ишқ то зад ба дилам оташи расвоиро
Ишқ то зад ба дилам оташи расвоиро, Баргузидам зи ҷаҳон гӯшаи танҳоиро. Қасди ман баҳри нигоҳе зи мурувват дур аст,
Доғи нави ту мениҳам ҷону дили кабобро
Доғи нави ту мениҳам ҷону дили кабобро, Равнақи тоза медиҳам мамлакати харобро. Хуни ҷигар фишондаам дар раҳи ҷустуҷӯ басе,
Офиятро нест чун андешаи дармони мо
Офиятро нест чун андешаи дармони мо, Доғи расвоӣ манеҳ беҳуда ғам бар ҷони мо. Дар шаби ялдо агар шамъе набошад, гӯ мабош,