Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зи чист қаҳқаҳаи шишаҳои май, донӣ?
Зи чист қаҳқаҳаи шишаҳои май, донӣ? Ба риши муҳтасиби шаҳр мекунад ханда.
Оқибат Ассори мискин мурду рафт
Оқибат Ассори мискин мурду рафт, Хуни девонҳо ба гардан бурду рафт.
Камон ба абруи ту хост то расад дар ҳусн,
Камон ба абруи ту хост то расад дар ҳусн, Бад-ин тасаввури каҷ қарнҳо дар пай кард.
Гар ғазалҳои Ҷаҳон-хотун ба Ҳиндустон раванд
Гар ғазалҳои Ҷаҳон-хотун ба Ҳиндустон раванд, Рӯҳи Хусрав бо Ҳасан гӯяд, ки ин кас гуфтааст.
Гирифтам остини дӯст, он ҷо дасти худ дидам
Гирифтам остини дӯст, он ҷо дасти худ дидам, Чунонаш даст бӯсидам, ки дасти хеш бӯсидам.
Гуфт шахсе: «Камол, зан дорӣ?»
Гуфт шахсе: «Камол, зан дорӣ?» Гуфтам: «Оре, занони мо марданд».
Мехурӯшад баҳру мегӯяд ба овози баланд
Мехурӯшад баҳру мегӯяд ба овози баланд: Ҳар кӣ дар мо ғарқ гардад, оқибат ҳам мо шавад.
Номаи шавқи ман, эй котиб, надорад мақтаъе
Номаи шавқи ман, эй котиб, надорад мақтаъе, Баъд аз ин бинвис дигар номаҳоро «Вассалом!»
Дил чу рафт аз даст, гӯ: «Дилбар, биё!»
Дил чу рафт аз даст, гӯ: «Дилбар, биё!» Гӯ: «Аниси ҷони ғампарвар, биё!» Бе ту бар чашмам ҷаҳон торик шуд,
Дил бурдиву дин, равост инҳо
Дил бурдиву дин, равост инҳо, Эй ҷону ҷаҳон, чӣҳост инҳо? Бандам зи ғамат ҷудо шуд аз банд,
Дар чаман мерафт зикри қомати дилдори мо
Дар чаман мерафт зикри қомати дилдори мо, Сарв доман барзаду омад ба бустон ростпо. То чаро пероҳан аввал он тани нозук бисуд,
Доми дилҳост зулфи дилбари мо
Доми дилҳост зулфи дилбари мо, Хонамаш «дома зиллуҳу абадо». Сайд аз он доми зулф чун биҷаҳад,
Ҳалол бод майи хулду ҳур зоҳидро
Ҳалол бод майи хулду ҳур зоҳидро, Ки вогузошт ба риндон шаробу шоҳидро. Мабур зи гардани сӯфӣ қилодаи тасбеҳ,
Чӣ раҳо кунӣ ба шӯхӣ сари зулфи дилраборо
Чӣ раҳо кунӣ ба шӯхӣ сари зулфи дилраборо, Ки аз ӯ баҳам барорӣ ҳамавқт ҳалқаҳоро?! Ба дусад адаб бар он дар чу хатост баргузаштан,
Чу зулфи ту буд аз таксур дуто
Чу зулфи ту буд аз таксур дуто, Ба боде бияфтод мискин зи по. Кушудан зи зулфат гиреҳ мушкил аст,
Чашму абрӯи ту гӯянд, ки дар мазҳаби мо
Чашму абрӯи ту гӯянд, ки дар мазҳаби мо Ҳақ бувад куштани ушшоқ алайҳи-л-фатво. Бо рақиб ар ба сари ман ту шабехун орӣ,
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро, Аз нолаи мурғон чӣ ғам он дилсиёҳ сайёдро?! Мардум ба даври рӯйи ту дар гиряанд аз оҳи ман,
Чашмат ба ғамза кушт мани бегуноҳро
Чашмат ба ғамза кушт мани бегуноҳро, Худ зулфро чӣ гӯяму холи сиёҳро. Бо оҳу рӯйи зард зи ҳолат шудем дур,
Чашмат аз гӯшаи тақво бадар овард маро
Чашмат аз гӯшаи тақво бадар овард маро, Масту ғалтон сӯйи аҳли назар овард маро. Хирқаи азрақи ман боз ба май гулгун шуд,
Садои Осиё
Осиё гӯяд сухан, Овози онро бишнавед! Мавҷи дарё,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ба меҳри модари гетӣ макаш ранҷи умед ин ҷо
Ба меҳри модари гетӣ макаш ранҷи умед ин ҷо, Ки хунҳо мехурад, то шир мегардад сафед ин ҷо. Муқими норасоӣ бош пеш аз хок гардидан,
Баҳр мепечад ба мавҷ аз ашки ғампарварди мо
Баҳр мепечад ба мавҷ аз ашки ғампарварди мо, Чарх мегардад дуто дар фикри бори дарди мо. Гар ба майдони риёзат каҳрабо даъвӣ кунад,
Бар санг зад замона зи бас сози ошно
Бар санг зад замона зи бас сози ошно, Дар сурма гард мекунад овози ошно. Имрӯз нест қобили тафриқу имтиёз
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро, Ба ҳикмат нагардондаанд осмонро. Равон бош ҳамдӯши беихтиёрӣ,