Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
З-офтоб ба рашкам, ки зери пои ту афтад
З-офтоб ба рашкам, ки зери пои ту афтад, Зи соя низ, ки чун зулф дар қафои ту афтад. Ба ҳар бало, ки расад аз ту, ғайри шукр нагӯям,
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад, Ки фиғонам ба маҳ, оҳам ба Сурайё нарасад. Он, ки васли ту з-имрӯз ба фардо андохт,
Кай бувад, кай, ки зи хони ту салое бирасад
Кай бувад, кай, ки зи хони ту салое бирасад, В-аз наволи ту навое ба годое бирасад! Марази шавқи ту шуд саъбу аз он ҷо набарам,
Куҷо шуд он, ки шаб маҳ ба хонаи ман буд?!
Куҷо шуд он, ки шаб маҳ ба хонаи ман буд?! Ниҳода гӯшаи ризо бар фасонаи ман буд?! Зи баски бар рухи ӯ мезадам таронаи шавқ
Бар тарфи боғ аҷаб дилкаш аст сояи бед
Бар тарфи боғ аҷаб дилкаш аст сояи бед, Ки ламъа-ламъа дурахшад аз он миён хуршед. Занад чашмакат он ламъаҳо зи ҷунбиши бод,
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт, Ки шукри неъмати субҳи висол натвон гуфт. Даруни ғунча чаро хуну ҷайби гул чок аст,
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст, Ё аз забони он, ки шунид аз забони дӯст. Бошад каломи дӯст мубарро зи ҳар луғат,
Диламро бо кас ороме намондаст
Диламро бо кас ороме намондаст, Ба ҷуз нокомиям коме намондаст. Ба роҳи ком пои ҳимматамро
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст, Ранҷ бар ранҷу алам бар алам аст. Шод бод аз ту дили пурҳавасон,
Бисоти сабза фиканданд кӯҳу саҳроро
Бисоти сабза фиканданд кӯҳу саҳроро, Зи лолаорази вай ҷом тоза шуд маро. Куҷост сояи гулрух, ки ранги лола диҳад,
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо, Таййабаллоҳу биҳо вақта киромин шарибуҳо . Ҳар тараф бода ба даст дурдкашонанд нишаста,
Қавме ба ҳавои ҳаҷ дар қатъи биёбонҳо
Қавме ба ҳавои ҳаҷ дар қатъи биёбонҳо, Ҷамъе зи нишоти май дар тарфи гулистонҳо. В-ин тоифаи дигар бо доғи ғамат фориғ
Рафиқон, хоки наҷд аст ин, нигаҳ доре маҳмилҳо
Рафиқон, хоки наҷд аст ин, нигаҳ доред маҳмилҳо, Ки орад шавқи ёрон гиря бар осори манзилҳо. Ба ҳар манзил бутони дилгусил будӣ, амедонам,
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар ин гулзорҳо
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар ин гулзорҳо, Ҳамчу ашки худ ба хун ғалтам миёни хорҳо . Чун ниқобафканда дидат шоҳиди гул дар чаман,
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо: Қола: Ман антум? Қулно: Фуқароу ғурабо. Фуқароему аҷаб ки нахоҳем зи ту
Баски дар ҷони фигору чашми бедорам туӣ
Баски дар ҷони фигору чашми бедорам туӣ, Ҳар кӣ пайдо мешавад аз дур, пиндорам туӣ. Он кӣ ҷон мебозаду сар дарнамеорӣ, манам,
Инчунин хубу нозанин, ки туӣ
Инчунин хубу нозанин, ки туӣ, Набувад ҳеҷ кас чунин, ки туӣ. Гар гулистони ҷаннатам бахшанд,
Бо чунин қомату боло, ки туӣ
Бо чунин қомату боло, ки туӣ, Кист сарви чаман он ҷо, ки туӣ?! Ба даме зинда кунӣ сад мурда,
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ!
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ! Воқифи оҳу дами сарди саҳаргоҳ туӣ! Моҳро ин ҳама ойини шабафрӯзӣ чист,
Бозам зи дида, эй гули хандон, чӣ меравӣ
Бозам зи дида, эй гули хандон, чӣ меравӣ, Чокам чу гул фиканда ба доман, чӣ меравӣ? Сарвию ҷои сарв ба ҷуз ҷӯйбор нест,
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ?
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ? Аз ҳама рӯ ба худо ор, ки осуда шавӣ! Рӯзу шаб дар назарат мавҷзанон баҳри қидам,
Ҷоно, чӣ шуд, ки пурсиши ёрон намекунӣ
Ҷоно, чӣ шуд, ки пурсиши ёрон намекунӣ, Дармони дарди синафигорон намекунӣ? Доман зи қатраҳои сиришкам намекашӣ,
Ҳар дам ба дидаи дигаре хона мекунӣ
Ҳар дам ба дидаи дигаре хона мекунӣ, Ҳамхонагӣ ба мардуми бегона мекунӣ. Дилро нишон ба зовияи ҳаҷр медиҳӣ,
Аллаҳ-аллаҳ, чӣ шӯхдида касӣ
Аллаҳ-аллаҳ, чӣ шӯхдида касӣ, Ки ба фарёди ҳеҷ кас нарасӣ. Ман туро хоҳам аз ду оламу бас,
Зиҳӣ аз хатти сабзат тоза расми фитнаангезӣ
Зиҳӣ аз хатти сабзат тоза расми фитнаангезӣ, Зи теғи ғамзаат нав дамбадам ойини хунрезӣ. Вазид аз кӯи ту боде, машоми ҷон муаттар шуд,