Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маро бас бар сари майдони ушшоқ ин сарафрозӣ
Маро бас бар сари майдони ушшоқ ин сарафрозӣ, Ки рӯзе пеши чавгонат кунам чун гӯй сарбозӣ. Чу саҳро бар сари майдонат андозанд муштоқон,
Киям ман, -Бедиле, беэътиборе
Киям ман, Бедиле, беэътиборе, Ғарибе, бенасибе, хоксоре. Чу барқ аз оҳи гарм оташфурӯзе,
Биноз, эй чашми шӯхат фитнаи хубони Туркистон
Биноз, эй чашми шӯхат фитнаи хубони Туркистон, На чашм аст он, ки динғораткуни тоҷику турк аст он. Ба лутфи рӯи гулгунат нарӯяд лола бар саҳро,
Ту дар парда ниҳон, эй қаъбаи ҷон
Ту дар парда ниҳон, эй қаъбаи ҷон, Зи шавқат оламе рӯ дар биёбон. Ту ганҷию дар маъмура ҳар дам
Биё, эй соқии маҳваш, бидеҳ ҷоми маи рахшон
Биё, эй соқии маҳваш, бидеҳ ҷоми маи рахшон, Ба рӯи Шоҳ Абдулқосим Муиззуддавла Бобурхон. Шаҳаншоҳи фалакмаснад, ки зад аз давлати сармд
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон, Ва-л-она ан арафта ало мо алайҳи кон. Аъдоди кавну касрати сурат намоиш аст,
Шабҳо, ки доғи фурқати он моҳ мекашам
Шабҳо, ки доғи фурқати он моҳ мекашам, То рӯз нола мекунаму оҳ мекашам. З-он маҳ намекунам гила, к-ин меҳнату бало
Баски дарди сар зи фарёду фиғони худ кашам
Баски дарди сар зи фарёду фиғони худ кашам, Аз даҳон чун нола мехоҳам забони худ кашам. Ҷон баромад, лекин аз дил барнамеояд ҳанӯз,
Марги рӯз
Мерафт офтобу ба дунбол мекашид, Доман зи дасти куштаи худ, рӯзи нимаҷон. Хунин фитода рӯз аз он теғи хунфишон,
Шаби сиёҳ
Барчид меҳр домани зарбафту хун гирист, Чашми уфуқ ба мотами рӯзи сиёҳбахт. В-аз ҳавли хун чу кӯдаки тарсанда мурғи шаб,
Шабтоб
Дар зери сояравшани маҳтоби хобнок, Дар домани сукути шабе хаставу хамӯш, Оҳистагом, мегузарад шоире ба роҳ:
Дар лабханди ӯ
Дидаму меомад аз муқобили ман дӯш, Хандаи талхе ниҳода бар лаби пурнӯш. Ғамзада чун моҳтоби охири пойиз,
Онно
Субҳ механдаду боғ аз нафаси гарми баҳор, Мекушояд мижаву мешиканад мастии хоб. Осмони тофта дар биркаву з-ин тобиши гарм,
Сароб
Умре ба сар давидам дар ҷустуҷӯйи ёр: Ҷуз дастрас ба васли вайям орзу набуд. Додам дар ин ҳавас дили девонаро ба бод,
Гулҳои ёс
Дӯш он риштаҳои ёс, ки буд, Хуфта бар синаи дилангезат. Рост гуфтӣ, ки орзуи ман аст,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Ману дарё
Ду раҳсозему раҳпаймо – ману дарё, ману дарё, Ду ҳамроҳему ду танҳо – ману дарё, ману дарё. Зи як сарчашма меоем, як сарчашмаи кӯҳӣ,
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам,
Махусб, ай ёри миҳмондор, имшаб
Махусб, ай ёри миҳмондор, имшаб, Ки ту рӯҳиву мо бемор имшаб! Бурун кун хобро аз чашми асрор,
Ало, ай рӯйи ту сад моҳу маҳтоб
Ало, ай рӯйи ту сад моҳу маҳтоб, Магӯ «Шаб гашту бегаҳ гашт, биштоб!» Маро дар сояат, ай Каъбаи ҷон,
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об, Баҳоро, бозгарду ворасон об! Аз он обе, ки чашмай Хизру Илёс
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб, Ай ҷону дили миҳмон, зинҳор махусб имшаб! Рӯйи ту чу бадр омад, имшаб шаби қадр омад,
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб Ҷон маст шуду қолаб, ай дӯст, махусб имшаб! З-он нури ҳама олам ҳар шева ҳаменолам,
Ай хоб, ба ҷони ту, заҳмат бибарӣ имшаб
Ай хоб, ба ҷони ту, заҳмат бибарӣ имшаб, Аз баҳри Худо, з-ин ҷо андар гузарӣ имшаб! Ҳар ҷо, ки бипаррӣ ту, вайрон шавад он маҷлис,
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб, Зинҳор махур бо мо, зинҳор махусб имшаб! Имшаб зи худ афзунем, дар ишқ дигаргунем,