Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Барф
Оча, ин барфро бин, Гулҳои сафед барин! Боғи мо шуд саросар
Аспак
Чархи фалак равон шуд, Чархи фалак давон шуд Рахшон шуд, чароғон шуд,
Хирсак
Хирсакамро ғалтонданд, Якпоя карда монданд. Лекин намепартоям,
Фил
Вақти хоб шуд, гўсола Ҷо шуд назди бузғола. Хирсбача ҳам хоба зад,
Худам дидам
Ман худам дидам! Дида, хандидам: Рўӣи осмон
Шаҳтут
Шаҳтути мо шоҳи тут, Медурахшад чу ёқут. Мисли донаи анор,
Дӯлона
Сари кўҳу лаби ҷар Қадди роҳу пушти дар Дўлона марҷон шудаст,
Очаҷон як қисса гӯ
Очаҷон, як қисса гў, Як қиссаяки хушрў. Як қиссаи наву соз,
Бибиҷонам
Бибиҷонам меояд, Дилу ҷонам меояд. Аз раҳи дур меояд,
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст, Лек ҳар дарду ғамеро боз марҳам будааст. Беҳтарин дорую дармоне,ки ман дарёфтам,
Якеро дӯст гуфтам, душманӣ кард
Якеро дӯст гуфтам, душманӣ кард, Якеро хуб гуфтам, ман-манӣ кард, Якеро оқилаш хондам чу инсон,
Чун булбули маст, роҳ дар бӯстон ёфт
Чун булбули маст, роҳ дар бӯстон ёфт, Рӯйи гулу ҷоми бодаро хандон ёфт. Омад ба забони ҳол дар гӯшам гуфт:
Эзид чу нахост, он чӣ ман хостаам
Эзид чу нахост, он чӣ ман хостаам, Кай гардад рост, он чӣ ман хостаам. Гар ҷумла савоб аст, ки ӯ хостааст,
Мерасад рӯзе, ки беҳам мешавем
Мерасад рӯзе, ки беҳам мешавем, Як ба як аз ҷамъи ҳам кам мешавем. Мерасад рӯзе, ки мо дар хотирот,
Эй хоҷа чаро дар ин ҷаҳон бехабарӣ
Эй хоҷа чаро дар ин ҷаҳон бехабарӣ, Рӯзону шабон дар талаби симу зарӣ. Сармояи ту дар ин ҷаҳон як кафан аст,
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор",
Донӣ, ки Худо чаро туро дода ду даст?
Донӣ, ки Худо чаро туро дода ду даст? Ман мутақидам, ки андар он сирре ҳаст. Як даст ба кори хештан пардозӣ,
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам, Халад захми ғарибӣ ҳар замон бар ҷисму ҷонам. Нахоҳад ҳеҷ ақли солиме тарки ватан кардан,
Аз миллату аз забони худ ёд кунед
Аз миллату аз забони худ ёд кунед, Арвоҳи гузаштагони худ шод кунед. То ҳарф занад ба тоҷикӣ тифли шумо,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад То ба боми шӯҳрати ӯ нардбон пайдо кунад, Лек Сино нардбонашро ба бомаш бурдааст,
Дар рӯи ҷаҳонему надонем ҷаҳон чист
Дар рӯи ҷаҳонему надонем ҷаҳон чист, Фарзанди замонему надонем замон чист. То пир нагардем, наҷӯем ҷавонӣ,
То битвонӣ, ранҷа магардон касро
То битвонӣ, ранҷа магардон касро, Бар оташи хашми хеш маншон касро. Гар рохати човидон тамаь медорй,
Омад саҳар ин нидо зи майхонаи мо
Омад саҳар ин нидо зи майхонаи мо, К-эй ринди хароботиву девонаи мо, Бархез, ки пур кунем паймона зи май,
Бархез, буто, биёр баҳри дили мо
Бархез, буто, биёр баҳри дили мо, Ҳал кун ба ҷамоли хештан мушкили мо, Як кӯза шароб, то ба ҳам нӯш кунем,