Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Набуд гар хонаи чашми ту, ман бехона мемурдам
Набуд гар хонаи чашми ту, ман бехона мемурдам, Агар бегонадил мебудӣ, ман бегона мемурдам. Агар ишқат намеомӯхт расми дардмандиям,
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт, Нигоҳи бепаноҳи ту маро кушт. Намурдам аз ҳазорон қасду буҳтон,
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем, Нишони бенишон бошему бошем. Ҷаҳон бо мо сару коре надорад,
Кори тоҷик ҳама хом аст, худоё, мададе!
Кори тоҷик ҳама хом аст, худоё, мададе! Дасту по бозу ғулом аст, худоё, мададе! Чор сӯяш ҳама қибла-ст, вале беқибла-ст,
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд, Шамъи мурда ҳокими манзумаи хуршед шуд. Зиндагон бар мурдареги зиндагӣ жӯлидаанд,
Ман он риндам, ки исён пеша дорам
Ман он риндам, ки исён пеша дорам, Ба дасте ҷому дасте шиша дорам. Агар ту бегуноҳи рав малак шав,
Ханда бар лаб мезанам
Ханда бар лаб мезанам то кас нафаҳмад рози ман, В-арна ин дунё, ки мо дидем, хандидан надошт.
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар, Зи сад хомӯшӣ як овоз беҳтар. Худоро мешиносӣ, ҳамдулиллаҳ,
Маро дунё нахоҳад кушт, то дунёи дил дорам
Маро дунё нахоҳад кушт, то дунёи дил дорам, Маро дарё нахоҳад бурд, то дарёи дил дорам. Зи баднафсию пурхорӣ басо савдогарон мурданд,
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз, Сад боғ мева чидаму беҳосилам ҳанӯз. Сад бандро кушодаму растам зи сад бало,
Хазонрезу хазонрезу хазонрез
Хазонрезу хазонрезу хазонрез, Чаро умри ҷавонӣ бигзарад тез? Чаро одам надонад қимати умр?
Қомати хамгаштаи пирон нишони марг нест
Қомати хамгаштаи пирон нишони марг нест, Як камон сад тирро дар хок пинҳон мекунад.
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд?
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд? Баъд аз сари ман ҷаҳон ҳамон хоҳад буд. Чашмони ҳазини ман зи ҳар мисраи ман
Зиндагӣ! Гар устоди мо туӣ, бепарда гӯй
Зиндагӣ! Гар устоди мо туӣ, бепарда гӯй, Аз чӣ шогирдони як мактаб ҳама оқил нашуд?!
Имшаб ки дар ин базм ҳама якҷоем
Имшаб ки дар ин базм ҳама якҷоем, Аз суҳбати ҳамдигар даме осоем. Ҷамъияти ин базм ғанимат шумарем,
Ҳар касеро ҳамдами ғамҳову танҳоӣ мадон
Ҳар касеро ҳамдами ғамҳову танҳоӣ мадон, Соя думболи ту меояд, вале ҳамроҳ нест.
Мо солхурда ҳастем ё сол хурда моро?
Мо солхурда ҳастем ё сол хурда моро? Мо умр бурда бар сар ё умр бурда моро? Мо ҷонсупор будем дар ҳоҷати замона,
Аз баҳри хокиён ба само гиря мекунам
Аз баҳри хокиён ба само гиря мекунам, Бинед аз куҷо ба куҷо гиря мекунам. Сад оҳ дар гулӯи ман печида, рӯзу шаб
Дилам бигрифт аз ҷанги гиребонҳои садпора
Дилам бигрифт аз ҷанги гиребонҳои садпора, Биё аз як гиребон сар барорем, эй накӯкора! Намебинӣ, намесӯзӣ, чаро аз ғам намегирйӣ,
Дардову шигифто, аҷали масхарабоз
Дардову шигифто, аҷали масхарабоз, Фарқияти мурдагон намебинад соз, Сад зиндадиле бимираду хок шавад,
Рӯзе, ки ба дил муҳаббат оғоз кунӣ
Рӯзе, ки ба дил муҳаббат оғоз кунӣ, Бе болу паре ба арш парвоз кунӣ. Дар роҳи нишеби умр шав сарафроз,
То ном физоӣ, нафси худро кам кун
То ном физоӣ, нафси худро кам кун, Одамгарӣ кун, валек бо одам кун. Мегуфт даравгаре ба ман вақти дарав:
Ӯ кист ҷавон асту ҷавонӣ накунад?
Ӯ кист ҷавон асту ҷавонӣ накунад? Бо ҳусни ҷавонӣ дилситонӣ накунад? Ҳар кӣ зи хушиҳои ҷавонӣ дур аст,
Умр аст дарахту мева шодию ғамаш
Умр аст дарахту мева шодию ғамаш, Эй сода, чӣ парво кунӣ бар бешу камаш? Он сон ки бихоҳӣ, ончунон зиндагӣ кун,
Бе ту дили ман барои ман зиндон аст,
Бе ту дили ман барои ман зиндон аст, Бе ту сари ман чун ду ҷави арзон аст. Ман зинда ҳанӯз, лек бе будани ту