Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй кош, ки ҷои орамидан будӣ
Эй кош, ки ҷои орамидан будӣ, Ё ин раҳи дурро расидан будӣ. Кош аз паси сад ҳазор сол аз дили хок,
Афсӯс, ки сармоя зи каф берун шуд
Афсӯс, ки сармоя зи каф берун шуд, В-аз дасти аҷал басе ҷигарҳо хун шуд. Кас н-омад аз он ҷаҳон, ки орад хабаре,
Аз омадану рафтани мо суде ку?
Аз омадану рафтани мо суде ку? В-аз тори вуҷуди умри мо пуде ку? Аз оташи чарх ҷисми покони вуҷуд,
Пеш аз ману ту лайлу наҳоре будаст
Пеш аз ману ту лайлу наҳоре будаст, Гарданда фалак бар сари коре будаст. Зинҳор, қадам ба хок оҳиста ниҳӣ,
Шодӣ биталаб, ки ҳосили умр ғамест
Шодӣ биталаб, ки ҳосили умр ғамест, Ҳар зарра зи хоки Кайқубодеву Ҷамест. Аҳволи ҷаҳону мулки гетӣ яксар.
Он қаср, ки бар чарх ҳамезад паҳлӯ
Он қаср, ки бар чарх ҳамезад паҳлӯ. Бар даргаҳи ӯ шаҳон ниҳодандӣ рӯ. Дидам ба сари кунгурааш фохтае
3-овардани ман набуд гардунро суд
3-овардани ман набуд гардунро суд, В-aз бурдани ман ба иззу ҷоҳаш нафузуд. В-аз ҳеҷ касе низ ду гӯшам нашунуд,
Ин кӯза чу ман ошиқи зоре будаст
Ин кӯза чу ман ошиқи зоре будаст. Дар банди сари зулфи нигоре будаст. В-ин даста, ки дар гардани ӯ мебинӣ,
Vо лӯъбатаконему фалак лӯъбатбоз
Мо лӯъбатаконему фалак лӯъбатбоз, Аз рӯи ҳақиқат, на ки аз рӯи маҷоз; Бозича ҳамекунем бар наъти вуҷуд,
Дар коргаҳи кӯзагаре рафтам дӯш
Дар коргаҳи кӯзагаре рафтам дӯш, Дидам ду ҳазор кӯза гӯёву хамӯш. Ногоҳ яке кӯза баровард хурӯш:
Ёрон, чу ба иттифоқ меод кунед
Ёрон, чу ба иттифоқ меод кунед, Худро ба ҷамоли якдагар шод кунед, Соқӣ чу майи маона бар каф гирад,
Ҳар ҷо, ки гулеву лолазоре будаст
Ҳар ҷо, ки гулеву лолазоре будаст, Аз сурхии хуни шаҳриёре будаст. Ҳар ҷо, ки бунафша аз замин мерӯяд,
Имшаб пай ратли якманӣ хоҳам кард
Имшаб пай ратли якманӣ хоҳам кард, Худро ба ду ҷоми май ғанӣ хоҳам кард. Аввал се талоқи ақлу дин хоҳам дод.
Афсӯс, ки номаи ҷавонӣ тай шуд
Афсӯс, ки номаи ҷавонӣ тай шуд, В-он тозабаҳори зиндагонӣ дай шуд! Он мурғи тараб, ки номи ӯ буд шабоб,
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре. Аз хок ҳаменамуд ҳар дам ҳунаре. Ман дидам, агар надид ҳар бебасаре,
Гӯянд биҳишту ҳуру ъин хоҳад буд
Гӯянд биҳишту ҳуру ъин хоҳад буд, Он ҷо майи нобу ангубин хоҳад буд. Гар мо маю маъшуқпарастем, равост,
Бар раҳгузарам ҳазор ҷо дом ниҳӣ
Бар раҳгузарам ҳазор ҷо дом ниҳӣ, Гӯйӣ, ки бигирамат, агар гом ниҳӣ. Як зарра зи ҳукми ту Ҷаҳон холӣ нест,
Ё раб! Ту гилам сириштаӣ, ман чӣ кунам?
Ё раб! Ту гилам сириштаӣ, ман чӣ кунам?! Пашму касабам ту риштаӣ, ман чӣ кунам?! Ҳар неку баде, ки ояд аз ман ба вуҷуд,
Гул бе рухи ёр хуш набошад
Гул бе рухи ёр хуш набошад, Бе бода баҳор хуш набошад. Тарфи чаману тавофи бӯстон,
Ғами ҷаҳон беҳуда махур
Эй дӯст ғами ҷаҳон беҳуда махур, Беҳуда ғами ҷаҳони фарсуда махур. Чун буда гузашту нест нобуд падид,
То битвонӣ ранҷа магардон касро
То битвонӣ ранҷа магардон касро, Бар оташи хашми хеш манишон касро, Гар роҳати ҷовидон тамаъ медорӣ,
Чун теғ ба даст орӣ
Чун теғ ба даст орӣ, мардум натавон кушт, Наздики Худованд бадӣ нест фаромушт. Ин теғ на аз баҳри ситамкорӣ карданд,
Ба Ҳақ нолам зи ҳаҷри дӯст зоро
Ба Ҳақ нолам зи ҳаҷри дӯст зоро, Саҳаргоҳон чу бар гулбун ҳазоро. Қазо гар доди ман настонад аз ту,
Ба чашми лутф гар бинӣ
Ба чашми лутф гар бинӣ гирифторони расворо, Ба мо ҳам гӯшаи чашме, ки расво кардаӣ моро. Пас аз мурдан нахоҳам сояи тубо, вале хоҳам,
Ёри мо ҳаргиз наёзорад дили ағёрро
Ёри мо ҳаргиз наёзорад дили ағёрро, Гул саросар оташ аст аммо насӯзад хорро. Дигар аз бетоқатӣ хоҳам гиребон чок зад,