Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гаҳ намак резад ба хум, гаҳ бишканад паймонаро
Гаҳ намак резад ба хум, гаҳ бишканад паймонаро, Мӯҳтасиб то чанд дар шӯр оварад майхонаро? Ҳар куҷо як шаб зи сӯзи хеш гуфтам шаммае,
Тарки ёрӣ кардию ман ҳамчунон ёрам туро
Тарки ёрӣ кардию ман ҳамчунон ёрам туро, Душмани ҷонию аз ҷон дӯсттардорам туро. Гар ба сад хори ҷафо озурда созӣ хотирам,
Ҷон хуш аст, аммо намехоҳам, ки ҷон гӯям туро
Ҷон хуш аст, аммо намехоҳам, ки ҷон гӯям туро, Хоҳам аз ҷон хуштаре бошад, ки он гӯям туро. Ман чӣ гӯям, к-он чунон бошад, ки ҳадди ҳусни туст?
Пеши назар бинам туро
Ман кистам, то ҳар замон пеши назар бинам туро? Гоҳе гузар кун сӯи ман, то дар гузар бинам туро. Афтода бар хоки дарам, хуш он ки ойӣ бар сарам,
Нури Худо
Эй нури Худо, дар назар аст рӯйи ту моро, Бигзор, ки дар рӯи ту бинем Худоро. То накҳаташ ҷонбахши ту ҷонбахши сабо шуд,
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест,
Ёр омаду ёри дилнавоз омад боз
Ёр омаду ёри дилнавоз омад боз, Баҳри дили хаста чорасоз омад боз. Умрам ҳама рафта буд аз рафтани ӯ,
Дар олами бевафо касе хуррам нест
Дар олами бевафо касе хуррам нест, Шодию нишот дар банӣ Одам нест! Он кас, ки дар ин замона ӯро ғам нест,
Тоҷмаҳал (қисми 3)
Боз дидам манораҳои Кремл, Нурафшон ситораҳои Кремл. Ман шунидам садои соати он,
Тоҷмаҳал (қисми 2)
Дар канори васеи баҳри кабуд, Шаҳри Бамбай ситода нохушнуд Меҳмонхона ё ки “Тоҷмаҳал”
Тоҷмаҳал (қисми 1)
Дар лаби рӯди Ҷамна дидам ман Қасри монанди моҳ нурафкан. Ёдгори қадим — мақбарае,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ҷони ширин (қисми 4)
Кишвари маҳбуби моро ҷилвагар, Балки тобон дид ӯ нури хирад Дар нигоҳи шоири Ленинград.
Ҷони ширин (қисми 3)
Хушк-маҳкам мисли оҳанпора буд. Аз ҷафоҷӯён шикоят дошт он, Ҳам шикоят, ҳам ҳикоят дошт он.
Ҷони ширин (қисми 2)
Ҳеҷ коре нест бе зан, хуб шуд, Ифтихоре нест бе зан, хуб шуд. Хуб шуд, ки зан ба давлат ёр шуд,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Як мушт зи хоки модари хушназарам
Як мушт зи хоки модари хушназарам, Мушти дигаре зи хоки поки падарам Чун ҳадяи вопасинашон бар фарзанд
Ватан
Ёрон ҳама ҷо, вале Ватан дар як ҷост, Ҳар санги Ватан мисоли ҳайкал зебост, Олам ҳама ҷо азиз, лекин бар ман
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам, Ман мӯи сафеди хешро бишморам. Чун панҷаи хуршед сарам бинвозад,
Боз як рӯзи ғаму шодӣ гузашт
Боз як рӯзи ғаму шодӣ гузашт Дар талоши қисмату номусу ном. Боз як хуршед моро тарк гуфт,
Хумор
Дар домани баҳор Андар деҳи Мазор Гулғунчаи таре,
Вафо
Агар вафо кунӣ бо ман, вафои умри манӣ, Агар бақо кунӣ бо ман, бақои умри манӣ. Агар ба хотири дил мисли мавҷ бо соҳил
Рафтию дар хотири ман...
Рафтию дар хотири ман чашми зебои ту монд, Рафтию дар кунҷи холии дилам ҷои ту монд. Аз раҳи тақдири ту уммеди ман ғофил гузашт,
Зинда бош, эй чашмаи илҳоми ман
Зинда бош, эй чашмаи илҳоми ман, Халқи ман, эй асли нангу номи ман. Бахти сабзу рӯи сурху чашми сер,