Абдулқодири Бедил
1644 - 1720Мирзо Абдулқодири Бедил аз бузургтарин намояндагони сабки ҳиндӣ дар адабиёти форсӣ аст. Шеъри ӯ бо тасвирҳои печида, андешаи фалсафӣ ва ҷаҳонбинии амиқ маъруф мебошад.
107Шеърҳо
809Боздид
Осор
Мураттабкунӣ:
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Як шабе Маҷнун намозашро шикаст
Як шабе Маҷнун намозашро шикаст, Бевузӯ дар кӯчаи Лайло ниша...
👁 12
Ханда бар лаб мезанам
Ханда бар лаб мезанам то кас нафаҳмад рози ман, В-арна ин д...
👁 9
Қимати мард на ба симу зар аст
Қимати мард на ба симу зар аст, Қимати мард ба илму ҳунар ас...
👁 6
Афсонаи фано
Ҷуз пеши мо махонед афсонаи фаноро, Ҳар кас намешиносад овоз...
👁 8
Гули андеша
Аз боди хирад гули тафаккур бишукуфт, Аз нури шуур роҳ ба ди...
👁 8
Рамзи вуҷуд
Ин ҳастӣ агарчи сояи парвоз аст, Дар пардаи он ҳазорон оғоз ...
👁 12
Оинаи фикр
Дар оинаи фикр ҷаҳони дигар аст, Ҳар нуктаи он дарси замони ...
👁 14