Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шуд бапо колхузу гардид раҳо ҷони ҳама
Шуд бапо колхузу гардид раҳо ҷони ҳама, Ҳама гаштанд азони ману ман з-они ҳама. Даври ин хона пур аз бой шуд, аммо заҳмат
Парвона шаб ба ёди туам сӯзаду равад
Парвона шаб ба ёди туам сӯзаду равад, Аз ман усули сӯхтан омӯзаду равад. Ҳар ҷо ки бархурам ба нигоре, хаёли ту
Таронаи синфӣ
Ҳар чӣ бувад дар рӯи замин аз коргару деҳқон аст, Коргару деҳқон ба ҷаҳон халлоқи матоу
Дар кишвари мо оташе афрӯхта шуд
Дар кишвари мо оташе афрӯхта шуд, З-он хонаи синфи ранҷбар сӯхта шуд. Хунҳои муборизони озодии халқ
Қасам ба рӯи ту, к-аз ҷони ман азизтар аст
Қасам ба рӯи ту, к-аз ҷони ман азизтар аст Ки шаҳди хандаи ту бештар зи найшакар аст. Ба ҷурми меҳри туам шайх агар кунад такфир,
Корвон
Дераст, Голиё! Дар гӯши ман фасонаи дилдодагӣ махон! Дигар зи ман таронаи шӯридагӣ махоҳ!
Эҳсос
Бистарам Садафи холии як танҳойист. Ва ту чун марворид
Нилуфар
Эй кадомин шаб! Як нафас бикшой Ҷангали анбуҳи мижгони сиёҳатро!
Бар саводи сангфарши роҳ
Бо тамоми хашми хеш, Бо тамоми нафрати девонавори хеш. Мекашам фарёд:
Ғуруб
Дарахте пир Шикаста, хушк, танҳо, гум, Нишаста дар сукути ваҳмноки дашт.
Шояд
Дар бигушоед, Шамъ биёред, Уд бисӯзед,
Сулҳ
Ҷунбиши гаҳвора, Нағмаи лолойӣ, Резиши чашмаи шир
Духтари хуршед
Дар нуҳуфти пардаи шаб, Духтари хуршед Нарм мебофад
Меҳргони нав
Бигушоем кафтаронро бол! Бифурӯзем шуъла бар сари кӯҳ! Бисароем шодмона суруд!
Эй фардо
Мехонаму меситоямат пуршӯр Эй пардаи дилфиреби руъёранг! Мебӯсамат эй, сапедаи гулгун
Шабгир
Дигар ин панҷара бигшой, ки ман Ба сутуҳ омадам аз ин шаби танг. Дер гоҳест, ки дар хонаи ҳамсояи ман хонда хурӯс.
Озор
Духтаре хобида дар маҳтоб, Чун гули нилуфарӣ бар об. Хоб мебинад.
Сиришки ниёз
Диле, ки пеши ту раҳ ёфт бозпас наравад, Ҳавогирифтаи ишқ аз пайи ҳавас наравад. Ба бӯйи зулфи ту дам мезанам дар ин шаби тор,
Забони нигоҳ
Нашавад фоши касе он чи миёни ману туст, То ишороти назар номарасони ману туст. Гӯш кун, бо лаби хомӯш сухан мегӯям,
Дарди гунг
Намедонам чӣ мехоҳам бигӯям; Забонам дар даҳони боз, бастаст. Дари танги қафас боз асту афсӯс,
Причал
Я, может, для тебя причал? Иль остров от тоски и нелюбви, Куда сходил ты, когда печаль,
Очарованная
Мне нравится смех и совсем не до причины, заставшей коснутся тебя, Пусть причина чужая и во мне скребучая, но твой смех делает нежнее меня. Как удивительно стра
Не уметь любить
Как хорошо же не уметь любить, И как же больно слез своих скрывать уметь. Как хорошо не ждать кого то и просто жить,
Ҷамшед
Гаронмоя Ҷамшед фарзанди ӯй, Камар баставу дил пур аз панди ӯй. Баромад бар он тахти фаррух падар,
Таҳмурас
Писар буд мар ӯро яке ҳушманд, Гаронмоя Таҳмураси девбанд. Биёмад, ба тахти падар барнишаст,