Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бунёд ниҳодани ҷашни сада
Яке рӯз шоҳи ҷаҳон сӯи кӯҳ Гузар кард бо чанд кас ҳамгурӯҳ. Падид омад аз дур чизе дароз,
Ҳушанг
Ҷаҳондор Ҳушанги борою дод Ба ҷои ниё тоҷ бар сар ниҳод. Бигашт аз бараш чарх соле чиҳил,
Рафтани Ҳушанг ва Каюмарс ба ҷанги деви сиёҳ
Сиёмак хуҷаста яке пур дошт, Ки назди ниё ҷои дастур дошт. Гаронмояро ном Ҳушанг буд,
Кушта шудани Сиёмак бар дасти дев
Сухан чун ба гӯши Сиёмак расид Зи кирдори бадхоҳ деви палид, Дили шоҳбачча баромад ба ҷӯш,
Панди Ширин ба Хусрав дар доду дониш
Ба нузҳат буд рӯзе бо дилафрӯз, Сухан дар доду дониш мешуд он рӯз. Замин бӯсид Ширин: «К-эй худованд,
Афсонасарии даҳ духтар
Фарангис аввалин маркаб равон кард: «Ки давлат дар замин ганҷе ниҳон кард. Аз он давлат Фаридунӣ хабар дошт,
Афсона гуфтани Хусраву Ширин ва Шопуру духтарон
Малик дар тахти Афредун нишаста, Дил андар киблаи Ҷамшед баста. Фурӯғи рӯйи Ширин дар димоғаш
Ҳикоят
Шунидастам, ки давлатпешае буд, Ки бо Юсуфрухе андешае буд. Чунон дар кори он дилдор дил баст,
Дар фазилати одамӣ бар ҳайвонот
Эй ба замин-бар чу фалак нозанин, Нозкашат дам фалаку ҳам замин. Кори ту з-он ҷо, ки хабар доштӣ,
Достони сагу сайёд ва рӯбоҳ
Сайдгаре буд аҷаб тезбин, Бодияпаймою мароҳилгузин. Шерсаге дошт, ки чун рӯ гирифт,
Достони зоҳиди тавбашикан
Масҷиде бастаи офот шуд, Муътакифи кӯйи харобот шуд. Май ба даҳан бурду чу май мегирист,
Достони мӯбади соҳибназар
Мӯбаде аз кишвари Ҳиндустон Раҳгузаре кард сӯйи бӯстон. Марҳалае дид мунаққаш-рабод,
Достони пир ва мурид
Раҳраве аз ҷумлаи пирони кор Мешуду бо пир муриде ҳазор. Пир дар он бодия як боди пок
Достони булбул ва боз
Дар чамани боғ чу гулбун шукуфт, Булбуле бо боз даромад ба гуфт: — «К-аз ҳама мурғон туӣ хомӯшсор,
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам, Чеҳра хандон будӣ ту, ҷон модарам. Ёди ту кардам дар ин дунёи ҳеҷ,
Модарнома
Парешонҳоламу беморам, модар, Зи ҳоли бе ту ман хорам, модар. Зи дурии ту ман бемор гаштам,
Мы с вами
Мы с вами пробуем на вкус все возможное и невозможное Пробуем радостное, светлое как и пробуем горькое, невкусное Попробовали мы рассвет, улыбку, радость, сме
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Ай ки ҳама нигоҳи ман
Ай ки ҳама нигоҳи ман, Хурда гиреҳ ба сӯи ту. То наравад нафас зи тан,
Фасли баҳору ҳар касе бо сарви гулрухсори худ
Фасли баҳору ҳар касе бо сарви гулрухсори худ, Ман бо дили чун ғунча хун дар фурқати дилдори худ. Гулшан ҷамол ороста,сарв аз тараб бархоста,
Ид асту халқе ҳар тараф доманкашон бо ёри худ
Ид асту халқе ҳар тараф доманкашон бо ёри худ, Мискин мани бесабру дил ҳайрон шуда дар кори худ. Ҳам мурғ нолон дар чаман,ҳам гул дарида пираҳан,
Роҳат талабӣ, ба додаи даҳр бисоз
Роҳат талабӣ, ба додаи даҳр бисоз, Озурда машав дар талаби неъмату ноз. Лаълу зару гул чӣ суд,даҳрӯза бақо,
Шодам, ки зи ман бар дили кас боре нест
Шодам, ки зи ман бар дили кас боре нест, Касро зи ману кори ман озоре нест. Гар нек шуморанду гарам бад гӯянд,
Бас, ки роҳи малак задам, нақши вуҷуди ҳақ задам
Бас, ки роҳи малак задам, нақши вуҷуди ҳақ задам, Пой ба нӯҳ фалак задам, бар сари чанбар омадам. Хизмати ёр кардаам, зар ба канор кардаам,
Эй сарвиноз, тунд марав, сӯи ман биё
Эй сарвиноз, тунд марав, сӯи ман биё, Доғи дилам шукуфта, ба сайри чаман биё. Мавзунқадон ба тарфи чаман карда анҷуман,