Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ту чун моҳию ман моҳӣ ҳамесӯзам ба тоба-бар
Ту чун моҳию ман моҳӣ ҳамесӯзам ба тоба-бар, Ғами ишқат на пас бошад, ҷафо бинҳодӣ аз бар – бар. Танам чун чанбаре гашта, бад-он умед то рӯзе,
Ҳаргиз рӯзе ба банда парво-т набуд
Ҳаргиз рӯзе ба банда парво-т набуд, В-андешаи ин бедили шайдо-т набуд. Хурдем зи ту хуну нахӯрдӣ ғами мо,
Ишқи ӯ боз андаровардам ба банд
Ишқи ӯ боз андаровардам ба банд, Кӯшиши бисёр н-омад судманд. Ишқ дарёе каронанопадид,
Фишонд аз савсану гул симу зар бод
Фишонд аз савсану гул симу зар бод, Зиҳӣ боде, ки раҳмат бод бар бод! Бидод аз нақши Озар сад нишон об,
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор,
Ҳам масҷиду ҳам каъбаву ҳам қибла баҳонаст
Ҳам масҷиду ҳам каъбаву ҳам қибла баҳонаст, Диққат бикунӣ, нури Худо дар дили хонаст. Дар масҷиду дар каъба дунболи чӣ ҳастӣ?
Гӯйед ба наврӯз, ки имсол наёяд
Гӯйед ба наврӯз, ки имсол наёяд, Дар кишвари хунинкафанон раҳ нагушояд. Булбул ба чаман нағмаи шодӣ насарояд,
Мусулмонон! Зи дур ояд садое
Мусулмонон! Зи дур ояд садое, Садои ҷонгудозе, ғамфизое. Надонам, куҷо шабхун зада гypг,
Ин кинаварон боз бо найранги дигар
Ин кинаварон боз бо найранги дигар, Доранд фари фитна бо оҳанги дигар. Фарёд, ки ин шуъбадабозон ҳар рӯз,
Аз бас хушу масту дилрабо меоӣ
Аз бас хушу масту дилрабо меоӣ, Чун боди баҳор ҷонфазо меоӣ. Дил хонаи ишқи туст, ободаш дор,
Ятиме, дардманде, бенавое
Ятиме, дардманде, бенавое, Баровард аз дили саҳро садое: «Манеҳ зинҳор аз каф шамъи умед,
Ватанам
Зебо Ватанам, ҷаннати дунё Ватанам! Ай ғарқаи хуну ашк, танҳо Ватанам! Ман ҷуз ту дигар ном наёрам бар лаб,
Фузун хоҳӣ бақо, дилҳо маёзор
Фузун хоҳӣ бақо, дилҳо маёзор, Ки доим дар амон бошад камозор! Ба ёди Ҳақ таъоло бош хушнуд,
Нола ба дил шуд гиреҳ, роҳи найистон куҷост?
Нола ба дил шуд гиреҳ, роҳи найистон куҷост? Хона қафас шуд ба ман тарфи биёбон куҷост? Ашк ба хунам кашид, оҳ ба бодам супурд,
Дарунхолӣ
Ту айбу гунаҳ чӣ мениҳӣ гардунро, Ту дарси вафо чӣ медиҳӣ Маҷнунро?! Холӣ, ки бувад даруни ту ҳамчу дуҳул,
Тамаддун ҳамин чанд девор нест
Тамаддун ҳамин чанд девор нест, Ва ё лӯлаи нафту анбор нест. Тамаддун фақат ҳайкали санг нест,
Кош то дил мегирифту мешикаст
Кош то дил мегирифту мешикаст, Дӯст меомад, канораш менишаст! Кош мешуд рӯи ҳар рангинкамон
Ошиқ шудаам бар ту тадбир чӣ фармоӣ?
Ошиқ шудаам бар ту тадбир чӣ фармоӣ? Аз роҳи салоҳ оям, ё аз раҳи расвоӣ? То ҷону дилам бошад, чун ҷону дилат ҷӯям,
Зарраи меҳр
Ҳар нафас, ки мерасад, ӯ ёди соғар мекунад, Бодаи ваҳдат гадою шаҳ бародар мекунад. Гунгро бо меҳри ӯ ҳарфе наояд бар забон,
Буду набуд
Овораам, овораам дар олами буду набуд, Ҷуз ман куҷо ёбад Худо пур аз ғами буду набуд. Хушёрию мастии ман маъно надорад дар ҷаҳон,
Майхонаи ҳастӣ
Дар ин майхонаи ҳастӣ ҳама сармаст мебинам, Басо девонагони ишқ қадаҳ бар даст мебинам. Гадое неву шоҳе не дар ин ҳангомаи мастӣ,
Ду ҳарф
Ҳарду олам рангу бор аз ранги рахшони ду ҳарф, Сурати нобуду буд дар чашми ҳайрони ду ҳарф. Ҷуз сиришк ороише набвад, ки дар чашми қалам,
Савдои ноз
Чеҳраҳояш кони ҳусну дидаҳо дарёи ноз, Байти абру сархати сарводаи волои ноз. Ин замину осмон гар саҷдагоҳи ҳусни ӯст,
Пайғоми ишқ
Ишқ пайғоми фурӯғ аз марзи кайҳон оварад, Нағмаҳои осмонӣ бар найи ҷон оварад. Чашм мепӯшам, ки паймоям даруни хешро,
Побастаи хок
Побастаи хокам, вале гардуни гардон дидаам, Эй ман, басо хуршедҳо дармони кайҳон дидаам. Бори фузуни зиндагӣ бар дӯш раҳпаймо шудам,