Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил мабодо он диле ки хешро доно накард
Хок бодо он саре к-андешаи воло накард, Дил мабодо он диле, ки хешро доно накард... Ҳайфи умре, ки рабудаш панҷаи шому саҳар,
Эй соқӣ
Ҳамеша сархушам дорад майи илҳомам, эй соқӣ, Саҳар хуршед соғар, моҳ қадаҳ дар шомам, эй соқӣ. Агарчи шишаи гардун шаробе аз шафақ дорад,
Ба мастӣ
Дар рӯзи навбаҳорон гуфтам сухан ба мастӣ, Ҳушёри номвар шуд дар анҷуман ба мастӣ. Сархуш намешавам ман аз шишаҳои бода,
Навруз падид омад
Товуси баҳор омад бар боғи ҷаҳон имрӯз, З-он дида набардоранд ҳар пиру ҷавон имрӯз. Наврӯз падид омад бо нағмаи растохез,
Барф
Кӯҳҳо чун мусафедон баста хуш дастори барф, Пуштаҳо бар дӯш доранд ин саҳар кулвори барф. Ё арӯси симтан аз осмон омад ба хок,
Навои дил
Ниёниҳо фаромӯшу дуои дил ҳаме донам, Пагоҳи саҷда бар ҳуснаш, сафои дил ҳамедонам. Агар гетӣ фано гардад, бар он ишқе боке нест,
Сирри офариниш
Зи ҳасту нест олам офариданд, Зи хоки роз одам офариданд. Дили мо пурра мегардад замоне,
Сози ҳастӣ
Аз азал монанди Одам вожапардозе набуд, Сурате буд, ҳар ду гетӣ ҳарфу овозе набуд. Дил агар пайдо намебуд дар макону ломакон,
Дӯшизаи хуршед
Бод орад атри минӯи зи боғи бомдод, Ғунчаҳои рушанӣ андар дарахтонам кушод. Пири шаб ганҷинаҳо дар кӯлбораш рафта буд,
Қисмати ман
Рӯ ба поиз дораму дар дил баҳорам додаанд, Гаҳ гулу гоҳе хазон дар шохсорам додаанд. Дар адам ҳам ранҷи ҳастӣ мекашидам солҳо,
Металабам
Атри зулфони ту аз боди сабо металабам, Акси зебои ту аз чеҳранамо металабам. То наронӣ зи тамошои рухат мардуми чашм,
Хуш омадӣ
Дар синаи ғамбори ман меҳри Худо, хуш омадӣ, Эй нури мутлақ бар дилам аз кибриё, хуш омадӣ. Дар гӯши ҷонам нағмаҳо аз сози аршат мерасад,
Аз ман аст
Хокбунёдам, вале гардуни воло аз ман аст, Офтобу моҳу ахтарҳои мино аз ман аст. Гар замину осмон суратсарое беш нест,
Бигзарад
Эй дило, ғофил чароӣ? Рӯзгорон бигзарад, Ҳамраҳи гул нашъаи фасли баҳорон бигзарад. Қадри якдигар намедонем дар базми тараб,
Рафтам аз ту
Рафтам аз ту, эй фурӯғи шоми ман, Баъд аз ин ҳам нашнави ту номи ман. Рафтам аз ту, аз дунёи ӯ,
Ёди модар
Ҳазорон мисраи шеърҳо нависам, Ба хуни қалби худ ғамҳо нависам. Зи оби дидаам тар шуда дафтар,
Ёри Ғазза
Нӯшам шароби ваҳдат аз дасти ёри Ғазза, Масти ду оламам ман андар хумори Ғазза. Ҳар ҷо, ки меравам ман дар ҷодаҳои қисмат,
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо,
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо, Ҳар яке дар зиндагонӣ ганҷи ноёбем мо. Ҳастии мо ҷавҳари буду набуди олам аст,
Девони санг
Сарводаҳои хондаам аз дафтару девони санг, Бас нолаҳо бишнидаам аз синаи нолони санг. Ман модару ғамҳошро чун бо фиғон додам ба хок,
Сарам аз тан равад аммо сухан мардона мехоҳам!
Дили фарзонаро дар олами тифлона мехоҳам, Замони кӯдакию модару афсона мехоҳам. Маро модар дар ин дунё барои сарбаландӣ зод,
Деҳи Ғазза
Биояд нуқраоб аз чашми куҳи Обшоронаш, Дарахти меҳр мерӯяд зи дасти боғкоронаш. Гиëҳи мурдаро сарсабзиҳои ҷовидон бахшад,
Меҳри модар
Парастиш мекунам ӯро барои меҳри сӯзонаш, Вуҷудам равшаноӣ ёфт аз хуршеди чашмонаш. Дареғо, кӯдаки рафту ба сар фасли дигар омад,
Шароби Орзу
Аз шароби орзу лабрез ҷоми зиндагӣ, Талху ширинро кашад бар хеш коми зиндагӣ. Тифл дар оғӯши ин гаҳвораи хокем мо,
Гул
Гул бар сарам неҳу рангам бин, Шамшер ба дастам деҳу ҷангам бин. Ҳамчу танбур ишками холӣ дорам,
Наврӯз муборак бод
НАВРӮЗ МУБОРАК БОД Солшуморимон дигар, Шуд шабу рӯз баробар.