Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар безарӣ зи ҷабҳаи ахлоқ чин кушо
Дар безарӣ зи ҷабҳаи ахлоқ чин кушо, Ҳарчанд остин гираҳ орад, ҷабин кушо. Аз соилон дареғ нашояд табассумат,
Дар талаб то чанд резӣ обрӯи комро?
Дар талаб то чанд резӣ обрӯи комро? Як сабақ шогирди истиғно кун ин ибромро. Доғ будан дар хумори матлаби ноёб чанд?
Ҳирс фурсатинтизору даври ранг аст осиё
Ҳирс фурсатинтизору даври ранг аст осиё, Дил зи навбат ҷамъ кун, пур бедиранг аст осиё. Саъйи рӯзӣ бо балои беамон ҷӯшидан аст,
Ҳайф аст, кашад саъйи дигар бодакашонро
Ҳайф аст, кашад саъйи дигар бодакашонро, Ёрон, ба хати ҷом бибандед миёнро. Мо софдилон саршикани табъи дуруштем,
Ҳайф, к-аз ифлос навмедӣ фазояд мардро
Ҳайф, к-аз ифлос навмедӣ фазояд мардро, Даст агар кӯтоҳ шуд, бар дил нашояд мардро. Аз таназзулҳост, гар дар олами озодагӣ
Чу ашк он кас, ки мечинад гули айш аз тапиданҳо
Чу ашк он кас, ки мечинад гули айш аз тапиданҳо, Бувад дилтанг, агар гавҳар шавад аз орамиданҳо. Зи бас ом аст дар ваҳшатсарои даҳр бетобӣ,
Чандин димоғ дорад иқболи чоҳи мино
Чандин димоғ дорад иқболи чоҳи мино, Бар арш метавон чид аз дастгоҳи мино. Растан зи ҷаври гардун бе майкашӣ муҳол аст,
То ба кай дар парда дорам оҳи бетаъсирро?
То ба кай дар парда дорам оҳи бетаъсирро? Аз видоъи орзу пар медиҳам ин тирро. Кулбаи Маҷнун, чу саҳро аз иморат фориғ аст,
Пеши тавонгар манишон паҳлӯи лоғар макушо
Пеши тавонгар манишон паҳлӯи лоғар макушо, Даст ба ҳар даст мадеҳ, чашм ба ҳар дар макушо. То зи яқинат ба гумон чашм напӯшанд хасон,
Пеши он чашми сухангӯ мавҷи май дар ҷомҳо
Пеши он чашми сухангӯ мавҷи май дар ҷомҳо Чун забони хомушон печида сар дар комҳо. Ранги хубиро зи чашми ӯ саботе дигар аст,
Поси кори худ набошад соҳиби тадбирро
Поси кори худ набошад соҳиби тадбирро, Даст бар қайди садо мушкил бувад занҷирро. Нафъ з-ин бозор натвон бурд бе ҷинси фиреб,
Биё, ки ҷоми мурувват диҳем ҳавсаларо
Биё, ки ҷоми мурувват диҳем ҳавсаларо, Ба сояи кафи по парварем обиларо. Ба водие, ки тааллуқ далели кӯшишҳост,
Биё, хуршеди маъниро бибин аз равзани мино
Биё, хуршеди маъниро бибин аз равзани мино, Ки ёди субҳи содиқ медиҳад хандидани мино. Зи зуҳди хушки зоҳид нест боке сайри мастонро,
Бувад сармашқи дарси хомушӣ борикбиниҳо
Бувад сармашқи дарси хомушӣ борикбиниҳо, Зи мӯ ангушти ҳайронӣ ба лаб доранд чиниҳо. Маро аз заъфи парвоз аст қайди ошён, варна,
Буд бемағз сари тундхурӯши мино,
Буд бемағз сари тундхурӯши мино, Имшаб аз бода ба ҷо омада ҳуши мино. Вақти он шуд, ки ба дарюза шавад сархуши ноз
Ба шабнаме субҳи ин гулистон нишонд ҷӯши ғубори худро
Ба шабнаме субҳи ин гулистон нишонд ҷӯши ғубори худро, Арақ чу селоб аз ҷабин рафту мо накардем кори худро. Зи поси номуси нотавонӣ чу сояам ногузири тоқат,
Ба даъват ҳам касеро кас намегӯяд: биё ин ҷо
Ба даъват ҳам касеро кас намегӯяд: биё ин ҷо, Салои нон шикастан гашт бонги осиё ин ҷо. Агар бо ин нигуниҳост хони ҷуд сарпӯшаш,
Бар тоқ неҳ табахтури ҷоҳу ҷалолро
Бар тоқ неҳ табахтури ҷоҳу ҷалолро, Чинӣ салом кард ба як мӯ сафолро. Олам зи дастгоҳи бақо туъмаи фаност,
Призрак твоей жизни
Я призрак в твоей жизни, я шёпот за спиной, Я рядом, незаметно, дыханьем за тобой. В темноте стою, чтоб свет твой не погас,
Любить это трудно, до боли внутри
Любить это трудно, до боли внутри, Когда без защиты стоишь на краю Земли. Сложно любить, но сложнее потом
"Не прикасайся"
Прочь — грязные руки с тела моего! Не подпущу я к себе никого, Кто смотрит с вожделением и без души
В сердцах таится боль и страх
У каждого в сердце — невидимый крик, Что рвётся наружу, но замирает на миг. Мы в страхе живём, как в тесных стенах,
Ночь темнее без тебя
Ветер в ночи о тебе мне тихо поёт, Мир застыл, твоих шагов он ждёт. В каждом вдохе ты, в тенях, где мрак живёт,
Крылья любви
Любить — не значит в клетке заточить. Не душить, не сковывать цепями. Любить — раскрыть крылья дать летать,
Источник счастья
Не ищи счастья в вещах и людях, Оно живёт в сердце, там его лучи. Сердце шепчет тихо и нежно: