Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Быть человеком
Сберечь в душе живое тепло, Всегда быть собой, нести лишь добро, Не забывать: там, в сердце — свет,
Призраки прошлого
Призраки прошлого, как тени, идут, Ошибки былые мне сердце грызут. Покой ускользает в их смутном следе,
Истина рядом
Жить в мире загадок, где тайны сплетены, Все нити связаны, но нам не видны. Скрывают от нас, что в тенях хранится,
Гордость – стена
Гордость твоя — как стена на пути, К великой любви не даёт подойти. Легче тебе нас в разлуке терять,
Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту
Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту, Ин яке ҳайрони ман мегашту он ҳайрони ту. Домани худро бикаш имрӯз аз дасти рақиб,
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон, Хубон ҳама шоҳанд, ту шоҳи ҳама хубон. Он ҷо, ки ту бар маснади иззат бинишинӣ,
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман, Дар пеши азизони ҷаҳон хортар аз ман. Гуфтӣ, ки маро ёри вафодор басе ҳаст,
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун, Чашме бикушо, сӯи ғарибон назаре кун. Эй гиря, биё, дар ғами ҳаҷраш мададе кун,
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман, Ба ҷуз ману ту набошад, ҳамин ту бошию ман. Баҳор мерасад, оё бувад, ки дар чамане
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман?
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман? Чанд рӯзе ба вафо кӯш барои дили ман. Гар ту медоштӣ ин оташи пинҳон, ки марост,
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун, Дармандонро ба марги нав муборакбод кун! Гуфтӣ: «Дар дини мо расми фаромӯшӣ хатост»,
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман, Эй вой бар ману дили уммедвори ман. Аз наври рӯзгор чӣ гӯям? Ки дар фироқ
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман, Ки ҷуз ҳавои висоли ту нест дар сари ман. Ба роҳи ниши ту хокам, тариқи ман ҳамин аст,
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман, Аз гиря бар сар афтод, эй хок бар сари ман! Лайлӣ куҷову ҳуснат, Маҷнун куҷову ишқам?
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам?
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам? Чу нест гулрухи ман, лолазорро чӣ кунам? Ба ихтиёр тавонам, ки роз накшоям,
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!»
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Қатъан ҳам мабин сӯйи дигар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Бо мо дӯстӣ мекун ба дил». Гуфтам: «Ба ҷон
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам, Ту шамъи базми касонӣю ман дар оташу обам. Маро уқубати ҳаҷри ту беҳтар аз ҳама шодист,
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам, Туро пеши назар биншонаму пеши ту биншинам. Сухан чун бар забон ронӣ, забони ман зи кор афтод,
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам?
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам? Ман чунин, ёр чунон, оҳ, надонам, чӣ кунам? Меравам гирякунон, наъразанон, синаканон,
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам?
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам? Дигар намонд ҷойи нафас, оҳ, чун кунам? Тифл асту шӯху бехабар аз дарди ошиқӣ,
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам, Ки зинда гардаму бори дигар барои ту мирам. Ниҳодаам зи сари худ як ба як ҳавову ҳавасро,
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем, Моҳрӯйе ба каф орему каноре гирем. Шоҳидон даст ба хуни дили мо карда нигор,
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам, Бӯйи пираҳани Юсуф шунаванд аз кафанам. Ба фироқат ту гирифтортарам рӯз ба рӯз,
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам, В-ар хок шавам, хоки сари кӯйи ту бошам. Фардои қиёмат наравам ҷониби тӯбо,
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам, Лек метарсам аз он рӯз, ки девона шавам. Эй фалак, шамъи шабафрӯзам маро сӯйи ман ор,