Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем, Имрӯз дар шамоили хуби ту дидаем. Мушкил ҳикоят аст, ки аз моҷарои ишқ
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам, Боз чун фардо шавад, имрӯзро фардо кунам. Чун маро савдои ту аз рӯзи нахустин дар сар аст,
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам?
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам? Чора сабр аст, вале сабр надорам, чӣ кунам? Рехт хуни ҷигар аз гӯшаи чашмам якбор,
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ, З-он сабаб фармуд Ҳақ ассавму лӣ. Дардмандонро давои беғаш аст,
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист, Мурдаму дарди дилам табиб надонист. Гул магар ин бевафоӣ аз пайи он кард,
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест, Аз илм мурод ҷуз амал нест. Кафши Хизиру асои Мӯсо
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам?
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам? Ба ҷон расиду ба ҷонон намерасад, чӣ кунам? Мани заъиф бар онам, ки пираҳан бидарам,
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам, То лола магар рӯзе сар барзанад аз хокам. Ҳар рӯз ба хунрезам оӣ рақиб аз пай,
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам?
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам? Ман саги он остонам, бевафоӣ чун кунам? Баъди умре ошно гаштӣ ба сад хуни ҷигар,
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам, Ҳарчанд кӣ зинда, дигар бор бимирам. Ман тоқати нодидани рӯйи ту надорам,
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам, Басе уммедворам, оҳ, гар навмед баргардам. Чӣ ҳусн аст ин, ки аз як диданат девона гардидам?
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам, В-аз шавқи ту оҳе занаму бехабар афтам. Гар бори ғам ин аст, ки ман мекашам аз ту,
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам, В-он, ки аз зиндагии хеш ба ҷон аст, манам. Он, ки дар ҳусн кунун шуҳраи шаҳр аст, туӣ,
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам, Ба уммеди вафо бар худ ҷафо кардам, надонистам. Дилозоре, ки ҳаргиз дида бар мардум наяндозад,
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам, Аз ӯ боре чаро гӯяд касе, ҷое ки ман бошам? Касе афсонаи дарди маро ҷуз ман намедонад,
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам, Шавам беҳушу натвонам, ки як бори дигар бинам? Зи ҳаҷрат тиратар шуд рӯзам аз шаб, лек мехоҳам,
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям?
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям? Ҷон аз ғами ӯ сӯхт, ғами ҷон ба кӣ гӯям? Не ёру на ғамхор, на кас маҳрами асрор,
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам, Чун туе ҳаргиз набудасту нахоҳад буд ҳам. То ба савдои ту афтодем дар бозори ишқ,
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам, Рӯяш бад-ин баҳона магар сӯйи худ кунам. Ҳар мӯйи ман ҳазор забон бод дар ғамаш,
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам, Ва гар ронӣ бурунам, чун сагон бар остон бошам. Надонам бандаи рӯйи ту бошам ё саги кӯят,
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам, Ва гар чун гард бар бодам диҳӣ, гирди сарат гардам. Кашӣ ханҷар, ки месозам ба дасти хеш қурбонат,
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам, Нозукиҳои гули рӯйи туро банда шавам. Бандаро бо сари ҳар мӯйи ту меҳри дигар аст,
То кай ба дарат ояму дилдор набинам?
То кай ба дарат ояму дилдор набинам? Сад бор туро ҷӯяму як бор набинам? Гӯё, ҳарами кӯйи ту Каъбаст, дар он ҷо
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам, Аз худ гилае дораму аз ёр надорам. Шодам, ки ғами ёр зи худ бехабарам кард,
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам, Лек аз хӯйи ту метарсам, надонам, чун кунам? Чанд дорам дар фироқаш ҳолати назъи равон?