Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил, Бо мардуми беғам натавон гуфт ғами дил. Ҷо кун ба дилу дида, ки ғайр аз ту нашояд
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул, Он беҳ, ки май кашам ду-се рӯзе ба рӯйи гул. Гул дидам, орзуи касе дар дилам фитод,
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш, Хамчу гард аз хок бархезам, бипайрам доманаш. Дар ҳавош гар равам зарроти хокӣ ман ба бод,
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад, Зи умр андаке ҳасту ин ҳам намонад. Сарам хок он дар шавад зуд бошад,
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош, Дардамандони туро гар чун набошад, гӯ: мабош. Гар ғарибе бар сари кӯят бимирад, гӯ: бимир,
То силсилаи зулфи ту занҷири чунун шуд
То силсилаи зулфи ту занҷири чунун шуд, Вобастагии ин дили девона фузун шуд. Шарманда шуд аз акси ҷамолат маҳу хуршед,
Он камар бастану ханҷар заданашро нигаред
Он камар бастану ханҷар заданашро нигаред, Тарфи доман ба миён бар заданашро нигаред. Ҷониби гиряи ман чун нигарад аз сари ноз,
Ин қатраи хун чист бар рӯи ту, Ҳилолӣ?
Ин қатраи хун чист бар рӯи ту, Ҳилолӣ? Гӯё ки дил аз ғусса ба рӯи ту давида.
Он мир, ки дар самоъ сӯзе дорад
Он мир, ки дар самоъ сӯзе дорад, Сагрӯй ғулом ҳамчу юзе дорад, Гӯянд, ғуломи ӯ хате дорад сабз,
Кас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест
Кас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест, Бас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест. Гар хубии моҳпайкарон бадмеҳрист,
Дандони маро чу дарди пинҳон бигирифт
Дандони маро чу дарди пинҳон бигирифт, Он дарди ниҳон дар дилу дар ҷон бигирифт. Чун марҳами дардҳо ҳама дар лаби туст,
Дил муқими кӯйи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб
Дил муқими кӯйи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб, Чун кунад бечораи мискин тани танҳо ғариб?! Орзуманди диёри хешаму ёрони хеш,
Дар даври замон лаҳзае оромиш нест
Дар даври замон лаҳзае оромиш нест, Дунёи данӣ макони осоиш нест. Ин иззату ҷоҳу шавкату мансабу мол
То кай набувад бо дили ман тамкинат?
То кай набувад бо дили ман тамкинат? То чанд бувад ҷавру ҷафо оинат? Пайваста ба кинаи дилам мепечад
То орази ёрам зи хат озор гирифт
То орази ёрам зи хат озор гирифт, В-аз сунбули тар настаранаш бор гирифт. Бар барги гулу лаъл, ту гуфтӣ, хати ӯ
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст, Бо мӯи миёни ту камар бар ҳеч аст. Гар бар даҳанат кунам назар, ҳеч маранҷ,
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст, Бо сунбули мушкини ту анбар ҳеч аст. Гӯянд, ки ҳеч аст зи тангӣ даҳанат,
Инсон ба масал ойина бошад биззот
Инсон ба масал ойина бошад биззот, Ҳамвора бувад мазҳари Ҳақ ин миръот. Зебад, ки башар фахру муҳобот кунад,
Гуфтам: Мастӣ! Гуфт, ки оре, ба Худо!
Гуфтам: Мастӣ! Гуфт, ки оре, ба Худо! Гуфтам: Магзар! Гуфт, ки бигзор маро! Гуфтам: Боз о! Гуфт, ки аз ман боз о!
Қавлу ғазале, ки дил рабояд ҳамаро
Қавлу ғазале, ки дил рабояд ҳамаро, Чангат ба усули чап сарояд ҳамаро. Чанги ту ба чанги зулфи хубон монад,
Дӣ ҷилвагарӣ бин, ки орост маро
Дӣ ҷилвагарӣ бин, ки орост маро, Хони карами Худо муҳайёст маро. Ҳалво чу зағора буд дар суфраи мо,
Чим-оқо гуфт аз барои қабри Мир
Чим-оқо гуфт аз барои қабри Мир Ҳофизе бояд, ки мо сурночием. Чун Ҳамиди гурба ин маънӣ шунид,
Ҷавоне гуфт бо маҳбуби хушгӯй
Ҷавоне гуфт бо маҳбуби хушгӯй, Ки чун бинӣ ҳавохоҳӣ ту ёрам. Чаро коғаз начаспонӣ ба бинӣ,
Ҷавоби гуфтаҳои мо ба Табрез
Ҷавоби гуфтаҳои мо ба Табрез, Ки мегӯянд ёрон гоҳу бегоҳ. Ба пастиву баландӣ менамояд
Ҷустам аз ёре нишони он писар
Ҷустам аз ёре нишони он писар, К-оби ҳайвон аст ҷӯёи лабаш. Гуфт: Бегоҳон ба Ҷайҳунаш талаб,