Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷуз оҳу нола надорам ба ошиқӣ ҳунаре
Ҷуз оҳу нола надорам ба ошиқӣ ҳунаре, Маро зи дасти ҳунарҳои хештан фарёд. Зи ашки сурху рухи зард чун зиям бе ғам,
Тарки дунёи дун бигир, Камол
Тарки дунёи дун бигир, Камол, То ҷаҳонет марди дин хонанд. Ҳар ки дар банди ришу дастор аст,
То зулфи раҳзани ту зи анбар каманд кард
То зулфи раҳзани ту зи анбар каманд кард, Машшотааш гирифт ба дуздиву банд кард. Дилро ғамат ба иллати қалбӣ намехарид,
Пеши чанги дилхарошат сӯфиёнро, ҳофизо
Пеши чанги дилхарошат сӯфиёнро, ҳофизо, Наъраҳо бояд ба вақти нақш бинмудан задан. Ардашеру ту агар дар маҷлисе оред чанг,
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ Зери ях рафту дод ҷони нафис. Писарашро бигӯ: Ба гӯри падар
Панҷ байти қитъаат, к-аз "Панҷ ганҷ" омад фузун
Панҷ байти қитъаат, к-аз "Панҷ ганҷ" омад фузун, Ман чӣ гӯям, чун Низомиро ҷавобаш ҳад набуд. Ту сухан кардӣ равона назди ман, ман банда, он
Баҳри ёрон амирзодаи мо
Баҳри ёрон амирзодаи мо Гӯспанде харид фарбеҳу хуш. Зуд боварчиёни матбахи вай,
Буд вақте Камоли Исмоил
Буд вақте Камоли Исмоил Шарафи рӯзгори аҳли сухан. Ба камоли ту дар сухан, к-имрӯз
Ба най гуфт дар хонақаҳ сӯфие
Ба най гуфт дар хонақаҳ сӯфие, Ки доранд ҷамъе ба бонгат ҳавас. Най ангушт бар дида бинҳоду гуфт:
Ба маҷмаъе, ки даф аз қавли хеш мезад лоф
Ба маҷмаъе, ки даф аз қавли хеш мезад лоф, Ҷавоб дод, наяш дар нафас ба бонги баланд, Ки дар баробари ман, эй фарохи чанбарпӯш,
Ба мо он сӯфии бубридабинӣ
Ба мо он сӯфии бубридабинӣ Ба ғайр аз аҷзу мискинӣ надорад. Нашояд ҷурми худбинӣ бар ӯ баст,
Ба самъи Муъҷазӣ, эй пайки ошиқон, бирасон
Ба самъи Муъҷазӣ, эй пайки ошиқон, бирасон Ҳадиси шавқи мулоқоту орзумандӣ. Зи баъд он ки задӣ ҳалқа бар дару худро
Ба самъи Шайх Муҳаммад, аё сабо, бирасон
Ба самъи Шайх Муҳаммад, аё сабо, бирасон, Ки бод пераҳани сабри мо зи дасти ту чок. Дар ин ҷаҳон, ки бувад ранҷу роҳаташ гузарон,
Бар сари бемӯ Ҳисоми Хилватиро ҳар кӣ зад
Бар сари бемӯ Ҳисоми Хилватиро ҳар кӣ зад, Ҳақ ба дасти ӯст, гар фарёду афғон мекунад. Чун сараш зери кулоҳи бахя аз гармӣ бисӯхт,
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон Дар он ҳолат, ки аз ҷон мебуридӣ. Набудаш, гӯиё, шеъри падар ёд,
Баҳри маънӣ Ҳисоми миллату дин
Баҳри маънӣ Ҳисоми миллату дин, Эй мафохир, ба гавҳари ту ақул! Ҳалли ҳар мушкиле, ки дар сухан аст,
Бо ман он турки камонабрӯ гуфт
Бо ман он турки камонабрӯ гуфт Пеши чашмаш ба забони туркӣ: Гар туро куштаам, он зинда бубин
Бо фуқоӣ гуфтам аз рӯи мазоҳ
Бо фуқоӣ гуфтам аз рӯи мазоҳ, Бадмуомил нестам ман, эй хасис! Ваҷҳи шарбатҳо, ки додӣ насяам,
Боғест пур аз гули маъонӣ
Боғест пур аз гули маъонӣ Девони Камол, тозааш дор! Шеъри дигарон чу хори уштур
Бо Акбари мускир ба дукон гуфтам ман
Бо Акбари мускир ба дукон гуфтам ман: З-ангишт сияҳ шуд ба танат пироҳан. Гуфто, ки зи ишқи ... Аҳмад сӯхт
Ин хайма сародиқи Камол аст
Ин хайма сародиқи Камол аст, Нуқсон зи таноби ӯ гусаста. Гирди дари ӯ зи субҳ то шом
Эй толиби маъонӣ дар шоирӣ зи ҳар дар
Эй толиби маъонӣ дар шоирӣ зи ҳар дар, Дар ҳуҷраи Маъозӣ чун оиву нишинӣ. Аз бас тавозуъ ӯро кӯчакдиле шиносӣ,
Эй зи нами килки шакарбори ту
Эй зи нами килки шакарбори ту Тозаву тар боғи суханро ниҳол. То шуда равшан зи ту оби сухан,
Эй Ҳофизи андалебоҳанг
Эй Ҳофизи андалебоҳанг, Овози ту рафта ним фарсанг. Гар Зуҳра бар осмон занад уд,
Эй, чу байте ба байти худ намаде
Эй, чу байте ба байти худ намаде Хостӣ, гарчи он сазовор аст. Ҳамчу шеърат чаро намедуздӣ