Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй булбули хушнағма, зи мо бод саломат
Эй булбули хушнағма, зи мо бод саломат, Ҳар мурғ, ки бар сидра ҳамин нағма сарояд. Номи ту бад-он хурд шуд аз модари фитрат,
Эй он, ки дафтари мо дидӣ пур аз ҳавошӣ
Эй он, ки дафтари мо дидӣ пур аз ҳавошӣ, Донам, ки бо дили худ, гуфтӣ чиҳост инҳо? Бисёр дида бошӣ хошок бар лаби баҳр,
Ало, эй сӯфии макшуфботин
Ало, эй сӯфии макшуфботин, Ки бинмоӣ раҳ арбоби вараъро! Ба ботин сурати фақри дуогӯй
Агар Зуҳра шунидӣ бонги чангат
Агар Зуҳра шунидӣ бонги чангат, Рубобу барбати худ бо ту медод В-агар будӣ найе, бар расми туҳфа
Аз китобат машав, Ҷалол, малӯл
Аз китобат машав, Ҷалол, малӯл, Қалами коҳилӣ ба хат даркаш! Сухани холи худ навис, ки ҳаст
Аз ҷаноби Рафеъи Довудӣ
Аз ҷаноби Рафеъи Довудӣ, Ки Сулаймонаш остон бӯсид, Ба тариқи муомила сӯи шайх
Овози ҳазини Сӯзаниро
Овози ҳазини Сӯзаниро Машнав, ки кунанд айби бисёр. Хушк аст ҳамину тезу борик,
Он к-аз камоли сидқи сафои даруни ӯ
Он к-аз камоли сидқи сафои даруни ӯ Ҳар сӯфпӯш сӯфии софисифот шуд, Илми тасаввуф он ки аз ӯ иктисоб кард,
Он хушписар, ки бурданд дар мактаби "Низом"-аш
Он хушписар, ки бурданд дар мактаби "Низом"-аш, Муштоқи ӯст, аз ҷон дорад варо гиромӣ. Симинзақан нигоре девони шайх дар даст,
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то накани бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар,
Гордость душит сильнее, чем чувства
Гордость душит сильнее, чем чувства, Она превыше человеческой любви. Людское эго доводит до безумства,
Нас мучает беспредельный страх
Нас мучает беспредельный страх: Какая участь ждёт после смерти? Медленно превратятся тела в прах,
Неужто душа не отыщет спасенья?
Неужто душа не отыщет спасенья? Неужто вся жизнь — лишь одно затуханье? В капкане зажата, в плену заточенья,
Однажды угнетённые спасутся
Однажды угнетённые спасутся. Сбросят траур повседневных дней. В одном райском уголке соберутся.
Я тону в водопаде своих чувств
Я тону в водопаде своих чувств, Внутри ураган переплетается с волной, Ярость овладевает до самых безумств,
Эти бессонные ночи довели
Эти бессонные ночи довели До крайнего истощения. Не щадя даже стойких людей, жгли —
Порой душа разрывается внутри
Порой душа разрывается внутри, Сердце болит и ноет без причин. Кричу во весь голос: «Память сотри!»,
Я не спешу уходить из мгновения
Я не спешу уходить из мгновения, Мне бы ещё задержаться в тепле, В той тишине, где без объяснения,
Мне не нужны запреты и законы
Мне не нужны запреты и законы, Чтоб чувствовать присутствие небес. Я не пойду со всеми на поклоны,
Моя родина — светлая земля
Моя родина — светлая земля, Где утро пахнет хлебом и дождём. В ней боль и радость крепко держат меня,
Средь лживых лозунгов и строя
Средь лживых лозунгов и строя, Исчезла истина вдали. Они не ведают покоя,
Сегодня конец наш настал
Сегодня конец наш настал, Оставив всю нежность позади. Милый мой, ты ведь устал —
Блеска внешнего нет во мне
Блеска внешнего нет во мне, Краса мира не манит глаза. Истину ищу я не вовне —
Присутствие твоё — мне в тягость
Присутствие твоё — мне в тягость, Нам вместе быть не суждено. В тебе кипит одна лишь ярость,
Храни в себе ту искреннюю суть
Храни в себе ту искреннюю суть, Что совестью зовётся в сердце смело. С добром иди не выбирай иной ты путь,