Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Огонь ненависти пылает в груди
Огонь ненависти пылает в груди, Злость затуманила разум и очи. Боюсь дотла я сгореть изнутри,
Научилась я видеть мир по-другому
Научилась я видеть мир по-другому, Будто эти глаза уже не мои. И я очи свои подарю другому,
Про нацизм
Он просто жил. Он не искал войны, Не ведал, что беда совсем близка. Стал Кобил случайной жертвой тьмы
Люди воздвигли мосты и границы
Люди воздвигли мосты и границы, Чтоб разделить на своих и чужих. Ими придуманы были религии,
Лежу, словно холодный мертвец
Лежу, словно холодный мертвец, В раздумьях теряюсь, как жертвенный агнец. Время спешит — беспощадно, неоглядно…
В объятиях тёмной ночи
В объятиях тёмной ночи, Я зажигаю свечи. Суета дневная прочь ушла —
В этот день непогоды и стужи
В этот день непогоды и стужи Я ищу своё счастье повсюду. Вижу лица: они холодеют,
Звёзды могут светить в темноте
Звёзды могут светить в темноте, Не сгорая в своей высоте. А людей ослепляет огонь,
Каждый ищет покой
Каждый ищет покой: кто в мечтах, кто в деньгах, Кто в молитвах ночных, кто в дурных делах. Кто в творении строк, кто в злых словах,
Что есть свобода? Не шум вечеров
Что есть свобода? Не шум вечеров, Не яркая ткань, что пленяет взор. Не дым сигарет, не бокалов звон,
Боюсь не красоту терять, не богатство
Боюсь не красоту терять, не богатство, Боюсь утратить человечность — навек. Ведь золото найдёшь, и цвета вернутся,
Душа стремится к свободе своей
Душа стремится к свободе своей, Но она в цепях и бродит во тьме. Свет зовёт её: «Оглянись, я здесь» —
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Пора закрыть страницы жизни
Пора закрыть страницы жизни — С каждым днём трудней писать. Слова ложатся криво, ниже,
Закрывая глаза, вижу облик твой
Закрывая глаза, вижу облик твой. Воспоминания о тебе — как услада. В тебе одном нахожу свой покой.
Я душу свою сорвала с замков
Я душу свою сорвала с замков, Очистив от фальши былых времён Сбросила тяжесть глупых веков,
Оғози достон
Сухангӯй деҳқон чӣ гӯяд нахуст, Ки тоҷи бузургӣ ба гетӣ кӣ ҷуст? Кӣ буд он ки дайҳим бар сар ниҳод?
Андар ситоиши султон Маҳмуд
Яке панди он шоҳ ёд оварам, Зи кажжӣ равон сӯи дод оварам. Маро гуфт, к-«Ин номаи шаҳрёр
Андар ситоиши Абӯмансур ибни Муҳаммад
Бад-ин нома чун даст кардам дароз, Яке меҳтаре буд гарданфароз, Ҷавон буд аз гавҳари паҳлавон,
Гуфтор дар бунёд ниҳодани китоб
Дили равшани ман чу баргашт аз ӯй, Сӯи тахти шоҳи ҷаҳон кард рӯй, Ки ин номаро даст пеш оварам,
Достони дақиқии шоир
Чу аз дафтар ин достонҳо басе Ҳаме хонд хонанда бар ҳар касе, Ҷаҳон дил ниҳода бад-ин достон
Гуфтор андар фароҳам овардани Шоҳнома
Сухан гуфта шуд, гуфтанӣ ҳам намонд, Ман аз гуфта хоҳам яке бо ту ронд. Сухан ҳарчӣ гӯям, ҳама гуфтаанд,
Ситоиши пайғамбар ва ёронаш
Туро донишу дин раҳонад дуруст, Раҳи растагорӣ бибояд-т ҷуст. Агар дил нахоҳӣ, ки бошад нажанд,
Дар офариниши моҳ
Чароғест мар тирашабро басеч, Ба бад то тавонӣ, ту ҳаргиз мапеч! Ду рӯзу ду шаб рӯй нанмоядо,
Гуфтор андар офариниши офтоб
Зи ёқути сурх аст чархи кабуд, На аз боду обу на аз гарду дуд. Ба чандон фурӯғу ба чандон чароғ