Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шунидаанд бутони Яман каломи маро
Шунидаанд бутони Яман каломи маро, Навиштаанд ба оби ақиқ номи маро. Ба базм бе лабаш азбаски вожгун шудааст,
Девона карда баски ҳавоят баҳорро
Девона карда баски ҳавоят баҳорро, Бошад каф аз шукуфа ба лаб шохсорро. Болад зи баски ин гули раъно ба хештан,
Фурӯзон кард нармӣ шуълаи афсонаи моро
Фурӯзон кард нармӣ шуълаи афсонаи моро, Забони чарб равған шуд чароғи хонаи моро. Раҳоӣ чун тавон аз ҳалқаи базми бутон дидан,
Ҷамъ гардонад Худо хоби парешони маро
Ҷамъ гардонад Худо хоби парешони маро, Кард ғафлат сабзаи хобида мижгони маро. Домани дашти ҷунунам дилкушо афтодааст,
Ба ҳоли худ қаноат гиряи дигар бувад моро
Ба ҳоли худ қаноат гиряи дигар бувад моро, Лаби хушке, ки мо дорем, чашми тар бувад моро. Заминро осмонӣ кардаем аз рафъати пастӣ,
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо, Ба ҷуз рӯи гулат дигар ба чашмам хору хас бодо! Хаёлам дар шаби зулфат равад ногаҳ ба айёрӣ,
Ошиқи дардем, пас баред даворо
Ошиқи дардем, пас баред даворо, Талх месозед коми рағбати моро. Ай сафи аҳли ҳавас, низоъ надорад,
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро, Ба по дар ҷунбиш орад хуфтагони нақши қолиро. Ману андешаи бӯсу канори ӯ, муҳол аст ин,
Ай ишқ, гурез аз дили мо
Ай ишқ, гурез аз дили мо В-ай ғам, гузаре ба манзили мо. Ай ҳаҷр, мурувват аст, мурдем,
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо, Ку абр, ки дар гиря намояд мадади мо. Андешаи он ҷилваи мастона фузун сохт,
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо, Қуфле занад андешаи хоҳиш ба лаби мо. Дар анҷумани лутфу карам фахр намоянд,
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро, Рашки ҳаёти Хизр кун зиндагии дурӯзро. Лаъли карашмасозро чошнии итоб деҳ,
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо, Сурмаи ноз фурӯшанд зи хокистари мо. Мо мусибатзада мурғони қафасмуштоқем,
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро, Накҳати гул мекунад таклифи беҳушӣ маро. Ҳар замон бар лаб яке дарёи оташ мениҳам,
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо, Меҳр дарюза кунад нур зи сайёраи мо. Мо, сабӯҳиталабон сӯфии софинафасем,
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо, Даста бар нағмаи Довуд занад шевани мо. Мо, маломатзадагон, офати маҳсули худем,
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро, Юсуфнигор кун дару девори хонаро. Арбоби ваъда гирди рикобат гирифтаанд,
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо, Аксари дӯстон кунанд орзуи ҳалоки мо. Нест таваҷҷуҳаш ба кас, то чӣ адои зишт шуд,
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро, Ба сеҳри ғамза бар мо фитна кун ҷодунигоронро. Биёбони муҳаббат сар кун, ай дил, к-андар ин водӣ
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо, Баъди марг аз хок маъшуқона хезад гарди мо. Мо ба анвори нафас бо субҳ тавъамзодаем,
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо, Бошад нигини номи ту муҳри даҳони мо. Тар ҳамчу осиё нашуд аз об нони мо,
Мо – булбулон баланд насозем хонаро
Мо – булбулон баланд насозем хонаро, Хуш кардаем хонаи якошёнаро. Сангиндил аст ҳар кӣ ба зоҳир мулоим аст,
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо, Рехтанд аз сурма гӯё ранги ин кошонаҳо. Саъй баҳри роҳати ҳамсоягон кардан хуш аст,
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо, З-он беҳ, ки бувад доғи сипар бар бадани мо. То сиркаи пешонии дунон начашидем,
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо, Сазад, ки Каъба шавад санги остонаи мо. Сазад, ки даъвии ҳамсоягӣ ба мӯр кунем,