Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чуноне, ки Парвардигори кулли мавҷудот мефармояд
Чуноне, ки Парвардигори кулли мавҷудот мефармояд: чашмҳо нобино нашаванд, балки дилҳои қабати сина нобино шаванд! Чашме-к надорад қобили дид, кур мадон,
Хуш аст умр, дареғо, ки ҷовидонӣ нест
Хуш аст умр, дареғо, ки ҷовидонӣ нест, Пас эътимод бар ин панҷ рузи фонӣ нест. Дарахти қадди санавбархироми инсонро
Осудадило, ҳоли дили зор чӣ донӣ
Осудадило, ҳоли дили зор чӣ донӣ, Хунхории ушшоқи ҷигархор чӣ донӣ. Ҳаргиз нахалида ба кафи пойи ту хоре
Яке марг суроғат омаду зуд
Яке марг суроғат омаду зуд, Гар нестӣ омода, ҳайфи ту буд. Набуданд зи дасту забонат дар амон,
Найсаворем ба мисли кӯдак
Найсаворем ба мисли кӯдак Андар ин размгаҳи шеъру сухан. Найи худ Рахши дамон пиндорем,
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон
Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон, Дил барои меҳри ту, эй меҳри ман, бошад макон. Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Бубин имрӯз он бехонумон дилро, Ватан дорад
Бубин имрӯз он бехонумон дилро, Ватан дорад, Чунон зебо Ватан дорад, ки рашки сад чаман дорад. Зи қасди душманони худ наметарсад, чаро тарсад?
Зи ишқи Ватан ҷӯш дорад дилам
и ишқи Ватан ҷӯш дорад дилам, Ба ҳарфи Ватан гӯш дорад дилам. Ватанро, бинозам, маро дар канор
Офарин, сад офарин, эй номдорони ватан
Офарин, сад офарин, эй номдорони ватан, К-аз зафарҳои шумо гул кард даврони ватан. «Ба қаҳрамони қутб»
Ба ту, устоди номдори сухан
Ба ту, устоди номдори сухан, Шарафи шеъру эътибори сухан, Ба ту, эй қаҳрамони ишқу суруд,
Эй бахт, аҷаб маро Ватан додӣ ту
Эй бахт, аҷаб маро Ватан додӣ ту, Гулҳои умедам ба чаман додӣ ту. Бовар бинамо, ба сад ҷаҳон нафрӯшам,
Корам зи даври чарх ба сомон намерасад
Корам зи даври чарх ба сомон намерасад, Хун шуд дилам зи дарду ба дармон намерасад, Бо хоки роҳ рост шудам, лек ҳамчунон,
Ғофил мабош банда, ки умрат дубора нест
Ғофил мабош банда, ки умрат дубора нест, Зикри Худо бикун, ки аз марг чора нест. Дар роҳи Ҳақ бикуш, ки фурсат ғанимат аст,
Бомдоде, ки тафовут накунад лайлу наҳор
Бомдоде, ки тафовут накунад лайлу наҳор, Хуш бувад домани саҳрову тамошои баҳор. Офаринаш ҳама танбеҳи Худованди дил аст,
Ҳуш дор, ки марг тири сузон дорад
Ҳуш дор, ки марг тири сузон дорад, Кун тавба зи ҷурмҳо, ки зиндон дорад. Дунё чу арус агарчӣ хандад имруз,
Тамом гашту музайян шуд ин хуҷаста макон
Тамом гашту музайян шуд ин хуҷаста макон, Ба фазлу миннати Парвардигори оламиён. Ду чиз ҳосили умр аст: номи неку савоб,
Касеро бад назар маяндеш
Касеро бад назар маяндеш, Шояд Худоро наздик ӯ бошад... Илоҳӣ, нагардонӣ насибам молу ганҷ,
Ҳар бад, ки ба худ намеписандӣ
Ҳар бад, ки ба худ намеписандӣ, Бар кас маписанд бародари ман. Гар модари хеш дӯст дорӣ,
Зани хуби фармонбари порсо
Зани хуби фармонбари порсо, Кунад марди дарвешро подшо. Бирав, панҷ навбат бизан бар дарат,
Хушо касе, ки дар ин олами харобобод
Хушо касе, ки дар ин олами харобобод, Асоси зулм фиканду биноӣ дод ниҳод! Тавонгаре, ки дари хайр бар фақирон баст,
Чу лаб баркушойӣ, сухан пухта гӯй!
Чу лаб баркушойӣ, сухан пухта гӯй, Чу нопухта гӯйӣ, шавад оби рӯй! Суханро бипарвар ба дил дар нахуст,
На неконро бад афтодаст ҳаргиз
На неконро бад афтодаст ҳаргиз, На бадкирдорро фарҷоми некӯ. Бадон рафтанд некон ҳам намонданд,.
Он кас, ки тавонгарат намеградонад
Он кас, ки тавонгарат намеградонад, Ӯ маслиҳати ту аз ту беҳтар донад.
Ин ду-серӯза навбати умр гузашт
Ин ду-серӯза навбати умр гузашт, Чун об ба ҷӯйбору чун бод ба дашт. Ҳаргиз ғами ду рӯз маро ёд нагашт,
Эй боди сабо, бигзар з-он ҷо, ки ту медонӣ
Эй боди сабо, бигзар з-он ҷо, ки ту медонӣ, Аҳволи дилам баргӯ онҳо, ки ту медонӣ. Дар пардаи асрораш ҳар гаҳ ки шавам маҳрам,