Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳарҷо, ки равӣ азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омуз,
Макун ғайбат агар ақлат тамом аст
Макун ғайбат агар ақлат тамом аст, Ки гуфтори ту дар ғайбат ҳаром аст. Агар айби ту гардад бар ту зоҳир,
Хурмо натавон хӯрдан аз ин хор, ки киштем
Хурмо натавон хӯрдан аз ин хор, ки киштем, Дебо натавон кардан аз ин пашм, ки риштем. Бар ҳарфи маосӣ хати узре накашидем,
Дардмандам, оҷизам, бемори танҳову ғариб
Дардмандам, оҷизам, бемори танҳову ғариб, Ҳоли худ машрӯҳ гуфтам, вақти лутф аст, эй табиб. Ҳар шифо дар ҳуққаи лаъл асту он дар дасти Туст,
Эй дил чӣ кунам Худо чунин мехоҳад
Эй дил чӣ кунам Худо чунин мехоҳад, Неъмат ҳама бар душмани дин мехоҳад. Фиръавни лаъин нишаста бар тахти зарин,
Шодии дунё саросар ғам бувад
Шодии дунё саросар ғам бувад, Сури ӯро дар ақиб мотам бувад. Шодмониро надорад дӯст Ҳақ ,
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро, Чӣ дорӣ дуст ҳарза душманеро?! Чаро ҷӯйӣ вафо аз бевафое,
Бародар он бувад, ки рӯзи сахтӣ
Бародар он бувад, ки рӯзи сахтӣ, Туро ёрӣ кунад дар тангдастӣ.
Азизу меҳрубонам кист? Модар
Азизу меҳрубонам кист? Модар Фуруғи дидагонам кист? Модар Забони модарӣ омӯхт бар ман
Чу доно туро душмани ҷон бувад
Чу доно туро душмани ҷон бувад, Беҳ аз дӯстмарде, ки нодон бувад. Ба омӯхтан чун фурӯтан шавӣ,
Падар ранҷонад, асло наранҷед
Падар ранҷонад, асло наранҷед, Хато гӯяд, ба ҳоли ӯ нахандед! Замоне, ки ба синни ӯ расидед,
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак, Ҳақ нигаҳ дор, ки ман меравам, аллоҳ маак. Туй он гавҳари покиза, ки дар олами қудс
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора,
Наврӯз
Омад баҳори зебо, Пурлола дашту саҳро. Меҳмон гашта имрӯз
То чанд асири рангу бӯ хоҳи шуд
То чанд асири рангу бӯ хоҳӣ шуд, Чанд аз пайи ҳар зишту некӯ хоҳӣ шуд. Гар чашмаи замзамию гар оби ҳаёт,
Не ҳарам монад на зебо хонае
Не ҳарам монад на зебо хонае, Қаср ҳам созӣ, шавад вайронае. Қасри некӣ соз байни мардумон,
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат?
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат? Зару зевар ба гӯши хар, чӣ ҳоҷат? Баёни дарди дил, аз ноилоҷи,
Мабар дарс аз ёд
Гуфт устод: «Мабар дарс аз ёд!» Ёд бод он чӣ маро гуфт устод! Ҳеҷ ёдам наравад ин маънӣ,
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун, Ғайри шайтон бар касе лаънат макун. Ҳар кӣ ғайбат мекунад, ӯ банда нест,
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан, Салом афроди чун оина равшан. Салом ахли башарро созгор аст,
Наёбад ҳеч кас умри дубора
Наёбад ҳеч кас умри дубора, Ба илме рав, к-аз онат нест чора.
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош, Саргаштаи худ, роҳнамои дигарон бош.
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ, Шер сарафканда хиромад ба роҳ.
Ту бар тахти султонии хеш бош
Ту бар тахти султонии хеш бош, Ба ахлоқи покиза дарвеш бош.
Мағрур машав ба мол чун бехабарон
Мағрур машав ба мол чун бехабарон, Зеро ки бувад мол чу абри гузарон.