Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бартар зи сипеҳр хотирам рӯзи нахуст
Бартар зи сипеҳр хотирам рӯзи нахуст Лавҳу қаламу биҳишту дузах меҷӯст, Пас гуфт маро муаллим аз рузи нахуст
Ин мазрааи гул, ки куништи ману туст
Ин мазрааи гул, ки куништи ману туст, Рузе ду-се дузаху биҳишти ману туст. Он кӯза, ки имрӯз бад он хурди об,
Эй марди хирад, ҳадиси фардо ҳавас аст
Эй марди хирад, ҳадиси фардо ҳавас аст, Дар даҳр задан лофи суханҳо ҳавас аст, Имрӯз чунин ҳар, ки хирадманд кас аст,
Эй май, лаби лаъли ёр медор ба даст
Эй май, лаби лаъли ёр медор ба даст, З-он рӯй, ки шигарф дорӣ ин кор ба даст. З-он шуд зи лаби ёр қадаҳ бархурдор,
Эй он, ки натиҷаи чаҳору ҳафтӣ
Эй он, ки натиҷаи чаҳору ҳафтӣ, Дар ҳафту чаҳор доим андар тафтӣ. Май хӯр, ки ҳазор бор бешат гуфтам,
Эзид чу гили вуҷуди мо меорост
Эзид чу гили вуҷуди мо меорост, Донист зи феъли мо чӣ бархоҳад хост. Бе ҳукми Ӯ нест ҳар гуноҳе, ки марост,
Эй дил, чу насиби ту ҳама хун шудан аст
Эй дил, чу насиби ту ҳама хун шудан аст, Аҳволи ту ҳар лаҳза дигаргун шудан аст. В-эй ҷон, ту ба тан баҳри чи кор омадаӣ?
Андар ҳама дашти Ховарон санге нест
Андар ҳама дашти Ховарон санге нест, К-аш бо ману рӯзгори ман ҷанге нест. Дар ҳеч замину ҳеч фарсанге нест,
Эй бехабар, ин шакли муҷассам, ҳеҷ аст
Эй бехабар, ин шакли муҷассам, ҳеҷ аст, В-ин торуми нуҳ, сипеҳри акрам, ҳеҷ аст. Хуш бош, к-аз ин нишемани кану фасод,
Имрӯз, ки мавсими ҷавонии ман аст
Имрӯз, ки мавсими ҷавонии ман аст, Май хоҳам, аз он ки шодмонии ман аст. Айбам макунед, гарчи талх аст, хуш аст,
Алминнатуллилаҳ, ки маҳи рӯза бирафт
Алминнатуллилаҳ, ки маҳи рӯза бирафт, Ҷуулбақару азоби сирӯза бирафт, Қандил шикасту оби ибриқ бирехт,
Акнун, ки чаҳонро ба хушӣ дастрасест
Акнун, ки чаҳонро ба хушӣ дастрасест, Ҳар зиндадилеро сӯи саҳро ҳавасест. Бар ҳар шохе тулӯи мӯсодастест,
Асрори ҷаҳон, чунон ки дар дафтари мост
Асрори ҷаҳон, чунон ки дар дафтари мост, Гуфтан натавон, ки он вуболи сари мост. Чун нест дар ин мардуми нодон аҳлӣ,
Он моҳ, ки гуфтӣ малаки раҳмон аст
Он моҳ, ки гуфтӣ малаки раҳмон аст, Акнун ту агар нигаҳ кунӣ, шайтон аст. Руе, ки чу оташ ба зимистон хуш буд.
Он кист, ки дил ниҳоду фориғ биншаст?
Он кист, ки дил ниҳоду фориғ биншаст? Пиндошт, ки муҳлатеву таъхире ҳаст? Гӯ: хайма мазан, ки мех мебояд канд,
Он кас, ки зи ҷому бода бархурдор аст
Он кас, ки зи ҷому бода бархурдор аст, Пайваста хурад, валеки ӯ ҳушёр аст. Дар бисёраш мазаррати андак нест,
Имрӯз туро дастраси фардо нест
Имрӯз туро дастраси фардо нест, Андешаи фардо-т ба ҷуз савдо нест. Зоеъ макун ин дам, ар дилат шайдо нест,
Эй омада дар олами руҳонӣ тафт
Эй омада дар олами руҳонӣ тафт, Ҳайрон шуда дар чаҳору панҷу шашу ҳафт. Май хур, чу надонӣ аз куҷо омадӣ,
Эй чарх, ҳама харобӣ аз кинаи туст
Эй чарх, ҳама харобӣ аз кинаи туст, Бедодгарӣ пешаи деринаи туст. В-эй хок, агар синаи ту бишкофтанд,
Ҳар қадар рост бигӯӣ, ба хато мепечӣ
Ҳар қадар рост бигӯӣ, ба хато мепечӣ, Равӣ ҳар қадр ба боло, ба бало мепечӣ. Дар ҷавонӣ ба қади сарви тару тозаи ёр,
Эй дил, чу замона мекунад ғамнокат
Эй дил, чу замона мекунад ғамнокат, Ногаҳ биравад зи тан равони покат. Бар сабза нишин ба коми дил рӯзе чанд,
Он кас, ки ба хубон лаби хандон додаст
Он кас, ки ба хубон лаби хандон додаст, Хуни ҷигаре ба дардмайдон додаст. Гар қисмати мо надод шодӣ, ғам нест,
Он қаср, ки Баҳром дар у ҷом гирифт
Он қаср, ки Баҳром дар у ҷом гирифт, Оҳу бача карду рубаҳ ором гирифт. Баҳром, ки гур мегирифти ҳама умр,
Ободии майхона зи май хурдани мост
Ободии майхона зи май хурдани мост, Хуни ду ҳазор тавба бар гардани мост. Гар ман накунам гуноҳ, раҳмат чӣ кунад?
Он беҳ, ки дар ин замона кам гирӣ дӯст
Он беҳ, ки дар ин замона кам гирӣ дӯст, Бо аҳли замона суҳбат аз дур накӯст. Он кас, ки ба ҷумлагӣ туро такя бар ӯст,