Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам,
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет,
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун.
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод,
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, хонаи уммеди ман, Нури чашму рӯҳи ҷовидии ман. Дар ту ҳастӣ, дар ту ормон дорам,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Марди косиб, к-аз машаққат мекунад кафро дурушт
Марди косиб, к-аз машаққат мекунад кафро дурушт, Баҳри ноҳамвории нафси дағал сӯҳонгар аст. Соғари роҳат бувад аз касб бар каф обила,
Ҳафт аст қалам, дар ин шаке нест
Ҳафт аст қалам, дар ин шаке нест, В-аз ҳафт чаҳор андаке нест.
Ин се кор аст, к-аш нигорад зишт
Ин се кор аст, к-аш нигорад зишт Аз се кас хомаи нигоранда: Тундхӯӣ зи подшоҳи қавӣ,
Шеъри ман гар з-он ки дар маънӣ ба ман фарзанд шуд
Шеъри ман гар з-он ки дар маънӣ ба ман фарзанд шуд, Лек маҳбуби ман аст ашъори марғуби касон. Он чунон к-афтод фарзанди касон маҳбуби ман,
Гар туӣ одам, машумор одамӣ
Гар туӣ одам, машумор одамӣ, Аз ғами халқ он ки надорад ғаме! Он ки зи марги дигарон шод ҳаст,
Эй, ки дар пеш гирифтӣ сафари дуру дароз
Эй, ки дар пеш гирифтӣ сафари дуру дароз, Ки бад-ин навъ сафар ҳар ки бишуд, н-омад боз. На ки аз нӯги қалам боз бубастӣ раҳи сеҳр,
Дӯстон, дар ҳама фан нодираи олам ку?
Дӯстон, дар ҳама фан нодираи олам ку? Афзалу аълами авлоди банӣ одам ку? Дар биёбони таманно-ш халоиқ мурданд,
-ин азо дар ҳама олам на гадо монд, на шоҳ
-ин азо дар ҳама олам на гадо монд, на шоҳ, Ки кашиданд ба суги ту дусад нолаву оҳ. Абрсон, гирякунон, наъразанон соя фиканд
Ту бирафтию дили халқи ҷаҳон зор бимонд
Ту бирафтию дили халқи ҷаҳон зор бимонд, То қиёмат ба фироқи ту гирифтор бимонд. -оташин оҳи дили сӯхтагон то ба абад,
Эй ҳарими ҳарами қурби илоҳӣ ҷоят
Эй ҳарими ҳарами қурби илоҳӣ ҷоят, Тарафи ҷаннати Фирдавс, куҷо парвоят. Чун шудӣ аз ҳарами мулк ба сайри малакут,
Марсияи ҳазрати Махдум
Ҳар дам аз анҷумани чарх ҷафое дигар аст, Ҳар як аз анҷуми ӯ доғи балое дигар аст. Рӯзу шабро, ки кабуд аст сияҳ ҷома дар ӯ,
Чу иззат боядат, тарки тамаъ кун
Чу иззат боядат, тарки тамаъ кун, Гадоёнро аз ин маънист хорӣ. Маҳ аз хуршеди равшан чун зиё хост,
Гар касе ёри мувофиқ дорад, эй дил, бок нест
Гар касе ёри мувофиқ дорад, эй дил, бок нест, Гар зи даврони мухолиф ҷони зоре бошадаш. Дарду ғам набвад касеро аз ҷафои даҳр, агар
Чу олим аз паи боло нишастан
Чу олим аз паи боло нишастан Ба ҳар маҷлис равад хуш пойкӯбон, На олим, ҷоҳилаш дон, он ки ӯро
Ту хубу хулқи ту хубу такаллумат ҳам хуб
Ту хубу хулқи ту хубу такаллумат ҳам хуб, Набуда чун ту ба хубӣ касе ба олам хуб. Ба ҳусн беҳ зи парӣ, одамигарӣ бартар,
Паймонаи май ҷӯён рафтам сӯи майхона
Паймонаи май ҷӯён рафтам сӯи майхона, Берун наравам з-он ҷо пур ношуда паймона, Шайхони муноҷотӣ, риндони хароботӣ
Ба маҳҷури паёпай метапад дил
Ба маҳҷури паёпай метапад дил, Магар аз муждаи май метапад дил? Лаболаб соғараш созад магар дафъ,
Зи ман, эй дил, кафи он нозанин бӯс
Зи ман, эй дил, кафи он нозанин бӯс, Агар худ даст иадҳад, остии бӯс. Гар ин ҳам нест, бӯсе бар замин зан,
Биё, ки пири муғон дар сабӯ шароб андохт
Биё, ки пири муғон дар сабӯ шароб андохт, Ҳавои муғбача дилҳо дар изтироб андохт. На соқӣ аз хайи рухсори худ чаконд ба ҷом,
Соғарӣ мегуфт: дуздони маонӣ будаанд
Соғарӣ мегуфт: дуздони маонӣ будаанд, Ҳар куҷо дар шеъри ман як маънии хуш дидаанд. Дидам аксар шеърҳояшро, яке маънӣ надошт,
Хуш ояд дар сухан санъат зи шоир, лек не чандон
Хуш ояд дар сухан санъат зи шоир, лек не чандон, Ки орад дар камоли маънии мақсуд нуқсонаш. Хаёли хос бошад холи рӯи шоҳиди маънӣ,
Агар таҳсини шеъри хештан бар дасти хешастӣ
Агар таҳсини шеъри хештан бар дасти хешастӣ, Ҳама кас хештанро Унсурию Анварӣ донад. Бале ғаввос аз дарё гуҳар берун кашад, аммо
Ҷашни Сада гиромӣ бод!
Ҳотифи ишқовари фасли баҳор аст Сада! Қосиди сулҳофару нусратшиор аст Сада! Мезанад худро ба хайли лашкари деви адӯ,
Орзуям
Чӣ ширин аст, қанди орзуям, Чӣ зебое саманди орзуям. Ба гардун қад фарозад аз муҳаббат,
Ҳаво сард асту дил гармии оғӯши ту мехоҳад
Ҳаво сард асту дил гармии оғӯши ту мехоҳад, Нигаҳ қадди расои парниёнпӯши ту мехоҳад. Агарчи тарки соғар кардаам, табъи худододам